Wyżeł weimarski krótkowłosy

Wstęp

Określa się go jako psa należącego do zgrupowania wyżłów, a dokładnie do wyżłów kontynentalnych charakteryzujących się typem gończym oraz myśliwskim. Posiada on inne określenia swojej nazwy: Weimaraner, Weimaraner Vorstehhund, Weirman, Weimaraner Kurzhaarig. Wyżły z natury są wiernymi psami, bardzo inteligentnymi oraz spokojnymi. Charakteryzują się jednak samowolnością i upartością, więc możemy się domyśleć, że potrzebują dość konsekwentnego  właściciela. Szybkość i dominacja są jego atutami , uwielbia polowania na małą jak i na dużą zwierzynę. Wspaniale udoskonalony węch w połączeniu z wielkim zapałem tworzą z niego idealnego tropiciela. Wyżeł jest najlepszy do pracy „po strzale” jednakże mimo szybkiego biegu średnio nadaje się do obrony czy stróżowania. W dzisiejszych czasach hodowle kształtują go na psa domowego, lecz nie przecząc warto przyznać, że odpowiednie wychowanie jest niezbędne.

 Historia

Wyżeł weimarski krótkowłosy od 1630 było określany jako „szary pies myśliwski”. Jego ojczyzną są Niemcy, jednakże pod znakiem zapytania jest fakt, że wyżeł naprawdę pochodzi z hodowli na dworze weimarskim. Natomiast możemy być pewni, że jako prawdziwy myśliwy książę Karol August (1757-1828) zapragnął sprowadzić psy gończe, aż z Francji. Dodatkowo z innego źródła dowiadujemy się, że lokował on te psy u swoich podwładnych tj. chłopów i dworskich łowczych oraz o czym świadczy nazwa naszego zwierzątka, zamieszkiwały one głównie tereny Weimaru i Halle. Prace hodowlane nad obecnym Wyżłem krótkowłosym rozpoczęły się w XIX wieku. Szlachta weimarska potrzebowała doskonałych psów spełniających się w myślistwie. Klub Hodowców Wyżła Weimarskiego kontrolował cały proces hodowlany do 1929 roku, a także nie pozwalał hodować tej rasy w innych krajach niż Niemcy.

 

Budowa ciała

  • Głowa dokładnie wyprofilowana, nieco dłuższa niż u przeciętnego psa, uzębienie mocne i silne;
  • Wielkość oczu jest określana jako średnia, barwa jest zależna od wieku – u szczeniąt błękitna, natomiast w wieku dojrzałym przybiera kolory od jasno aż do ciemno-bursztynowych, co ciekawe białka oczu tych psów nie są dla nas widoczne.
  • Niezwykle długie uszy, dosyć płaskie jak i szerokie osadzone dość wysoko sięgają aż kącików warg, posiadają zaokrąglone zakończenia i charakterystyczne fałdki. W momencie kiedy Wyżeł nasłuchuje jego uszy zwracając się ku przodowi.
  • Równa linia grzbietu z niezwykle głęboką klatką piersiową i równolegle rozstawionymi żebrami( co ułatwia oddychanie podczas szybkich biegów).
  • Owłosiony ogon, dość mocny, jednakże osadzony znacznie niżej w porównaniu do innych psów, w czasie spoczynku ogon jest spuszczony ku dołowi, natomiast w stanie podniecenia czy ruchu psy te podnoszą go  troszkę wyżej lub trzymają w poziomie. 

Wysokość(cm)

Waga(kg)
suki psy suki psy
56-65 59-70 25-35 30-40

 

Umaszczenie

Umaszczenie Wyżłów nie wyróżnia się niczym szczególnym, zwykłe srebrnoszare lub mysioszare kolory górują na jego ciele. Dopuszczalne są małe znaczenia na piersi barwy białej. Cienka sierść, czasem spotykana grubsza lub nawet szorstkawa. Możemy spotkać odmianę wyżła weimarskiego długowłosego, którego sierść sięga aż 2,5 -5 cm, a na łapach występują pióra. Jednakże ta odmiana jest o wiele rzadziej spotykana.

Pielęgnacja

Wyżeł weimarski potrzebuje bardzo dużo ruchu, określa się  70 min. biegów dziennie jako minimum. Mięśnie naszego psa powinny codziennie ćwiczyć poprzez biegi lub spacery. Mimo, że nie leni się zbyt bardzo to trzymanie go w mieszkaniu nie jest dobrą opcją i może spowodować jego złe samopoczucie. Dziesięciominutowe czesanie raz w tygodniu jest niezbędne dla pielęgnacji jego sierści. Jeśli chodzi o zdrowie wyżłów to możemy być pewni, że skręt żołądka jest częstym utrapieniem tej rasy i nie dość , że jest negatywny w skutkach to równie dobrze może doprowadzić do śmierci.