Posokowiec bawarski

Posokowiec bawarski to jedna z ras psów myśliwskich. Zaliczany jest do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych.

Historia

Pierwsze wzmianki o posokowcach bawarskich pochodzą z dworu łowieckiego książąt hanowerskich. Posiadłość ta mieściła się pod Hanowerem. W wyniku krzyżowań posokowców z gończym górskim i ogarem tyrolskim powstała nowa odmiana. Nowo wyhodowane posokowce bawarskie sprawdzały się świetnie, jako psy myśliwskie. Miały za zadanie poszukiwać postrzeloną zwierzynę płową lub czarną. Ich wytrwałość podczas polowań, nawet pomimo niesprzyjających warunków pogodowych do dziś jest ceniona przez myśliwych. Były lżejsze od posokowców hanowerskich, doskonale radziły sobie w terenach górskich. Opisywana rasa w Polsce pojawiła się w latach 70. XX wieku.

Wygląd

Posokowce bawarskie osiągają do 52 cm wysokości w kłębie oraz wagę do 34 kg. Suki mierzą zaś do 48 cm w kłębie, a ich waga nie powinna być wyższa niż 31 kg. Są psami średniego wzrostu. Posokowce to zwierzęta muskularne, lekkie. Ich sylwetka ma szlachetny wygląd. Głowa jest szeroka, proporcjonalna do reszty ciała. Kufa półdługa i niezbyt szpiczasta. Szyja średniej długości, sucha. Uszy posokowców są średniej wielkości, szerokie, zaokrąglone na końcach. Wysoko osadzone swobodnie zwisają wzdłuż boków głowy. Grzbiet silnie umięśniony, mocny, niezbyt długi. Ogon u nasady szerszy, zwęża się ku końcowi. Sięga prawie do stawu skokowego. Kończyny o mocnyposokowiec 1m kośćcu, przednie silniejsze od tylnych. Uda rozbudowane, szerokie, dobrze umięśnione. Skóra posokowców ściśle przylega do ciała. Sierść jest krótka, bardzo gęsta, błyszcząca. Umaszczenie, z jakim możemy się spotkać przybiera następujące odmiany: soczysta czerwień, czerwień jelenia, czerwień brunatna, czerwonożółte, bladożółte do pszenicznego, czerwonoszare, podpalane i ciemno pręgowane. Grzbiet zabarwiony jest często bardziej intensywne. Kufa i uszy zawsze są ciemniejsze.

Charakter

Posokowce bawarskie są psami zrównoważonymi, spokojnymi. Nie powinny wykazywać oznak agresji. Są łagodne, towarzyskie. W kontaktach z dziećmi opanowane i opiekuńcze. Nie są zagrożeniem dla najmłodszych domowników. Również w kontaktach z innymi domowymi zwierzętami radzą sobie dobrze. Nie wykazują wobec nich oznak nietolerancji. Są to psy oddane swoim właścicielom. Przywiązują się do otoczenia oraz ludzi, z którymi przebywają. Zabiegają o kontakt z domownikami. Skore do zabawy potrzebują dużej dawki ruchu. Są świetnymi pływakami, stąd często chętnie aportują z wody. W kontaktach z obcymi posokowiec bawarski powinien być nieufny oraz czujny. Jest to pies pewny siebie i odważny. Jego inteligencja oraz spryt pomagają w szkoleniu naszego pupila. Łatwo się uczy. Chcąc wyhodować psa myśliwskiego powinniśmy rozpocząć tresurę już w wieku pięciu miesięcy. Olbrzymia wytrwałość w pracy oraz żywiołowy temperament sprawiają, że może być świetnym kompanem myśliwego. Jest to pies zaskakująco zwinny i szybki, świetnie porusza w trudnym terenie. Dzięki doskonałemu węchowi zabawy polegające na tropieniu są dla niego czystą przyjemnością. Uwielbia biegać oraz kopać.

Zdrowie

Najczęstszym opisywanym przez lekarzy weterynarii schorzeniem dotykającym posokowce bawarskie jest problem z uzębieniem. Odkładanie się kamienia nazębnego jest częstą dolegliwością. U opisywanej rasy mogą wystąpić choroby wątroby i trzustki. Posokowiec bawarski jest psem bardzo odpornym i silnym.  Jest wyjątkowo mało podatny na choroby. Trzeba jednak mieć na uwadze zagrożenia, jakie niesie ze sobą dla psa praca w lesie. Zadrapania czy skaleczenia to jedne z najczęstszych uszkodzeń. Posokowce bawarskie są również narażone na ukąszenia węży, złamanie kończyny, udar słoneczny czy obrażenia zadane przez zwierzynę. Szczególnie groźne są tu dziki. Kolejnym, rzadziej występującym schorzeniem jest dysplazja stawu biodrowego. Jest to choroba o podłożu genetycznym. Poszczególne elementy stawu rozluźniają się, przez co gdy szczeniak osiąga wiek 6 miesięcy przestają do siebie pasować. Anomalie te mogą prowadzić do zwichnięć, pęknięć oraz zapaleń stawu. Dysplazja stawu biodrowego wywołuje silny ból oraz trudności z poruszaniem się. Skala tych dolegliwości zależy od stopnia zaawansowania choroby. Zbyt szybki wzrost w okresie szczenięcym oraz zbyt duża aktywność fizyczna pogłębiają urazy w obrębie stawu. Do objawów dysplazji możemy zaliczyć powolne wstawanie i kładzenie się psa, trudności z podniesieniem się po odpoczynku. Zwierzę chodzi z podkulonymi tylnymi łapami oraz podczas biegu odbija się z obu kończyn. Podstawą do rozpoznania dysplazji jest prześwietlenie stawu oraz badanie ortopedyczne.

Pielęgnacja

Regularne szczotkowanie sierści za pomocą gumowej szczotki pomaga usunąć martwy włos, pasożyty oraz brud. Podczas tego zabiegu pobudzamy krążenie krwi, przez co włos staje się bardziej lśniący i zdrowszy. Posokowce kąpiemy doraźnie – tylko, kiedy zachodzi taka potrzeba. Zbyt częste mycie psów powoduje matowienie sierści, pozbaposokowiec 2wienie jej ochronnej warstwy tłuszczu. Pielęgnacja pazurów ogranicza się do kontroli ich długości i przycinania, gdy są zbyt długie. Jeśli stojąc pies dotyka nimi podłoża jest to znak, że należy je skrócić. Czyszczenia zębów powinniśmy dokonywać przynajmniej raz w tygodniu. Możemy to robić przy użyciu specjalnych szczoteczek i past. Dobrym, domowym sposobem mycia zębów jest nawinięcie na palec wskazujący gazy i czyszczenie ich roztworem z sody lub soku z cytryny. Znacznie łatwiej jest zapobiegać odkładaniu się kamienia nazębnego używając wyżej wymienionych metod, niż usuwać już powstały kamień. Opisana pielęgnacja zapobiegnie również niemiłemu zapachowi z psiego pyska. Czyszczenie uszu powinniśmy wykonywać, co najmniej raz w tygodniu. W sklepach zoologicznych możemy zakupić preparaty przeznaczone właśnie do tego celu. Budowa uszu sprzyja powstawaniu infekcji, która objawia się „trzepaniem” uszami, potrząsaniem głową.

Żywienie

Musimy zadbać, aby podawane naszemu psu pożywienie było dobrze zbilansowane pod względem zawartości białka, węglowodanów oraz tłuszczy. Nie może w nim również zabraknąć witamin, mikro i makroelementów. Wszystkie wymienione składniki pokarmowe są niezbędne do prawidłowego wzrostu i rozwoju naszego czworonoga. Posokowce bawarskie, jako psy myśliwskie potrzebują odpowiedniej dawki protein. Najlepiej karmić je suchą karmą, o dobrze zbilansowanym składzie. Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów psich karm. Najlepiej wybrać tą, która jest przeznaczona dla konkretnej rasy. Producenci często zaznaczają również poziom aktywności naszego pupila, bądź jego wiek. Jeśli zdecydujemy się samodzielnie przygotowywać posiłki naszemu czworonogowi musimy poznać kilka podstawowych zasad. W psiej diecie unikamy: Kości wieprzowych, kości drobiowych, wywarów miesno-kostnych, czyli rosołów, czekolady i wyrobów czekoladopodobnych, potraw słonych i pikantnych, wędlin, żółtego sera, ościstych ryb, cebuli, czosnku, nietłuczonych ziemniaków, grochu, fasoli. Dobowa porcja przeciętnego, zdrowego, niepracującego 10- kilogramowego psa powinna zawierać po równo mięso, węglowodany i warzywa. A więc podajemy 10-15 dkg mięsa, 10 dkg węglowodanów i 10 dkg warzyw. Dorosłe psy powinny dostawać karmę raz dziennie (jeden duży posiłek możemy podzielić na dwa mniejsze). Musimy także zapewnić naszym pupilom stały, nieograniczony dostęp do świeżej, czystej wody. Szczenięta, na początku powinny dostawać pokarm 4 razy dziennie. Bardzo chętnie zjadają rozdrobnione, posiekane, miękkie i wilgotne pokarmy, które są łatwe do strawienia. Młodziutkie psy lubią pokarmy puszkowane, natomiast sucha karma powinna być podawana po uprzednim namoczeniu w wodzie lub mleku. W wieku 7 miesięcy możemy ograniczyć się do podawania pożywienia dwa razy dziennie.

7 Responses “Posokowiec bawarski”

  • Aria:

    Miałam przez 11 lat sunię posokową. Juz jej nie ma Cudowna, mądra, wierna rasa. 7 maja br. odbieram z tej samej hodowli nową sunię . Bardzo polecam te psy dla rodzin z małymi dziećmi.

    • daras:

      witam serdecznie,jestem wlasnie na etapie kupowania suczli posokowca bawarskiego mieszkam w domu mam 700metrowy ogrod i dwujke malych dzieci niewiem czy dam rade? a dzieci tak bardzo chca posokowca!! czy piesek robi duze szkody w domu?czy szybko sie uczy itp?

      • maria ewa z RPA:

        mam dwa posokowce ,moze nie zyt czystej rasy,bo tu mala populacia i,dwie siostry Nina i Diana z jednego miotu,sa cudowne ,zzyte , wesole ,do dzieci opiekuncze solidarne ,nie agresywne .Mialam kilka psow ale te sa genialne,oczywiscie mieszkaja w domu ,yo warunek aby pies byl czescia rodziny,jezdza na wakacje polecam z calego serca i pozdrawiam serdecznr mariaewa

      • andrzej:

        mamy roczną sukę posokowca, niszczy wszystko, co napotka na swojej drodze,gryzie wycieraczki , na podwórku przewody w samochodach itp., ale jest kochana i piękna , ostanio wchodzi chyba na lepszą drogę, ma cieczkę, jest trochę spokojniejsza.

      • Emilia:

        Nasza suka nigdy niczego nam nie zniszczyła. Zawsze jednak ma gryzak do dyspozycji… Uwielbia przebywać w ogrodzie. Zdarzyło się jej wykopać kilka dołków polując na na myszy i krety. To bardzo radosne, oddane pieski , które uwielbiają dzieci i wszelkiego rodzaju harce. Posokowce szybko się uczą . Zapamiętują na długo wszystko co dobre , ale też latami pamiętają wyrządzone krzywdy. Są zdyscyplinowane ale też bywają obrażalskie.

  • arek07081:

    kochane i wierne psiaki

  • Anonim:

    No tak, choroby u posokowca zdarzają się bardzo rzadko. Ale skaleczenia i zadrapania to zależy od psa, czy uważa czy nie uważa na przeszkody stojące na jego drodze.