Pirenejski pies górski

Wstęp

Na początek warto wyjaśnić, dlaczego właśnie „pies pirenejski”, a wiec logicznym wytłumaczeniem jest jego pochodzenie. Epoka brązu stanowi okres narodzin naszego zwierzaka, a dokładnie żył on na górskich obszarach, w Pirenejach. W późniejszych latach moglibyśmy spotkać na królewskich dworach gdzie pełnił funkcje stróża. W teraźniejszych czasach jest on bardzo cenionym psem. Posiada wspaniałe zbudowana sylwetkę, silną głowę, przejrzyste spojrzenie i blask w oczach oraz przepiękne długie owłosienie o białej barwie. Jego wspaniały charakter pozwala na wielbienie tej rasy psów. Są one wspaniałymi towarzyszami życia, doskonałymi stróżami, zapewniają ochronę zwierzęcia bądź ludziom, są wierne i pełne uczucia. Najważniejszą z cech dostrzegalnych jest pracowitości w niezbyt korzystnych warunkach tj. podczas trwania zimy w wielkich zaspach śnieżnych pies pirenejski radzi sobie wyśmienicie.

Wymiary

Wysokość w kłębie: psy- 70 -80 cm, suki- 65 – 75 cm.
Waga : psy- około 60 kg, suki- około 45 kg.
Przeciętna długość życia: 10 do 12 lat.

Charakter

Nasz wspaniały obrońca z wyglądu może dawać inne pozory. Wielki kłębek wełny sprawia, ze zastanawiamy się czy psy tego typu w ogóle umieją skrzywdzić muchę. Pirenejczyki są bardzo spokojnym psami, posiadają tzw. „spokój ducha”, ich pewność siebie sprawia, że ludzie uważają je za dość leniwe i łagodne psy. Jesteśmy  jednak w błędzie, wspaniały stróż wysłuchuje wszystkiego co dzieje się dookoła pomimo ze smacznie śpi, jest w stanie sekundy zamienić się z śpiocha w prawdziwego obrońcę człowieka. Jego odwaga, refleks i umięśnione ciało powoduje, że jest on nieustraszonym przeciwnikiem dla każdego złodzieja.

W dawnych czasach to właśnie psy pirenejskie strzegły posiadłości króla Hiszpanii, zatem możemy być pewni ze psy górskie żyjące w naszych czasach nigdy nie zapomniały czego nauczyli się jego przodkowie. Jeśli dostanie pod swoja opiekę stado owiec lub kogoś z rodziny będzie go strzec bez chwili zawahania aż do ostatniego tchu.

Psy pirenejskie posiadają bardzo niski głos, przypominający dźwięk podobny do basu. Kiedy usłyszymy „syreni głos” możemy być pewni, ze grozi nam niebezpieczeństwo.

Strach lub jakakolwiek próba uciec w przypadku zagrożenia nie idzie w parze z naszym podopiecznym. Nawet najtrudniejsze zadania są wykonalne dla tego stworzenia. Przez wiele lat psy pirenejskie wykorzystywane są do pilnowania stad lub górskich osiedlisk ludzkich. Dziś zdarzają się przypadki gdzie psy tej rasy swoje zastosowanie znalazły jako pasterze bądź towarzysze strażników górskich.. W krajach zimnych bądź no w Kanadzie pirenejczyki wykorzystywane są do ciągnięcia sanek, ponieważ ich siła przewyższa moc psów rasy Alaskan malamute.

Również , powinniby wiedzieć, że zanim rozpowszechniono skutery śnieżne to właśnie psy pirenejskie przewoziły zaopatrzenie do odciętych wiosek na terenie Alp i Pireneje.

 Psy górskie są idealnymi towarzyszami życia każdego człowieka, potrafią dostosować się do każdego humoru czy nastroju człowieka, kiedy potrzebujemy spokoju pies odczuwa to i nie przeszkadza w melancholijnych rozmyślaniach, gdy natomiast jest czas zabawy i szaleństwa pirenejczyk odbywa z nami wspaniałe figle. Możemy być także pewni, ze psy tej rasy pójdą za nami w ogień bez żadnych skrupułów. Są posłuszne i bardzo szybko się uczą, mądre i inteligentne pilnują swojego właściciela jak oka w głowie.
Zatem możemy być pewni, że na naszego pupilka możemy zawsze liczyć. Jest on naszym przyjacielem i mimo czy będziemy mali czy już dorośli będzie nam towarzyszył przez życie oraz dzięki swojej łagodności i cierpliwości możemy z łatwością pozostawiać mu pod opieka nasze dzieci.

Życie codzienne

Jeśli decydujemy się na kupno tej rasy musimy pamiętać, że NIE NADAJĄ SIĘ DO ŻYCIA W BLOKU! Potrzebują one dużo miejsca i przestrzeni. Posiadają skłonność do nadwagi ze względu an swoje łakomstwo, dlatego musimy zapewnić mu regularne spacery.  Należy również pamiętać że ze względu na dwu razowe linienie podczas roku będziemy znajdywać w naszym domu mnóstwo kłębków z włosami naszego pupilka, zatem jeśli jesteśmy ”czyścioszkami” musimy zapomnieć o kupnie psa tej rasy.  Szczenięta bardzo szybko dojrzewają pod względem fizycznym, jeśli chodzi jednak o dojrzałość psychiczna musimy sami nauczyć naszego pupilka zasad panujących w domu.

Pirenejski hodowcy zaczęli wykorzystywać włos swoich górskich psów tj. zbierają wcześniej wyczesane włosy i wyrabiają z nich bardzo praktyczne i niezwykle ciepłe swetry poprzez przędzenie.

Nasi podopieczny uwielbiają swobodne i naturalne środowisko. Mieszkanie w bloku choćby i z wielkimi wymiarami jest bardzo złym pomysłem. Psy pirenejskie uwielbiają przestrzeń, nieograniczone wybiegi, olbrzymie rewiry, kochają kontakt z przyroda oraz długie spacery po łąkach i polach. Niczego się nie boja, przetrzymują nawet najmroźniejsze zimy, a czasem nawet wola spać na dworze niż w ciepłym domu. Wiadomo, ich ulubionym zajęciem jest kontakt ze swoim panem, wiec czasem również lubią położyć się przy swoim właścicielu i troszkę z nim po odpoczywać.

Zdrowie i pielęgnacja

Psy pirenejskie są bardzo odpornymi psami na liczne choroby. Wady genetyczne i choroby powiązane  z nimi nie dotykają ich. Jednak jak to bywa u psów dużych rozmiarów jest mała możliwość wystąpienia dysplazji biodrowej. Są to niewielki przypadki, ale jednak bardzo częste. Natura stawowo-kostna ma to do siebie ze należy zastosować tryb dzienny: dużo ruchu, mało jedzenia. Hodując szczenię należy uważać by nie przekarmić maleństwa, ponieważ może to powodować późniejsze problemy z poruszaniem się – nadwaga. W okresie dojrzewania jak i w całym życiu należy podawać swojemu pupilkowi wszelkie witaminy i preparaty mineralne wzmacniające kości oraz pozwalające na ich właściwy rozwój.

Z racji, ze psy tej rasy posiadają długi i gęsty włos należy zatem go starannie czesać. Szczotkowanie raz w tygodniu powinno odbywać się w minimalnej stawce.

Jeśli chodzi o kąpiele, to wszystko zależy od warunków bytu psa, jeśli wychowuje się na dworze i śpi w kojcu to kąpiele musza być częstsze niż u psa mieszkającego w domu.

Na wystawach liczy się włos i czystość psa. Jeśli pies nie ma możliwości ścierania swoich pazurów, anglezy wykonywać to regularnie samemu za pomocą obcążków zakupionych w sklepie zoologicznym bądź u weterynarza, bądź iść na wizytę do lekarza weterynarii i za dopłatą wykonać obcinanie.

Wychowanie

Proces wychowawczy psa pirenejskiego powinien być rozpoczęty w momencie sprowadzenia go do domu po raz pierwszy. Samo wychowanie musi być konsekwentne i korzystne dla obu stron. Psy Gorskie z natury są bardzo dominujące, pewne siebie i dosyć nieposłuszne. Zatem właściciel takiego psa musi mieć również silna osobowość. Obie strony pracują na wzajemny szacunek wobec siebie. Jeśli zdecydujemy się na zbyt drastyczne kary bądź bicie może się to zakończyć załamaniem psychicznym podopiecznego. Mogą pojawić się przejawi niezrównoważenia i agresywności, co będzie tylko i wyłącznie nasz wina.

Psy Gorskie są bardzo inteligentne i chętnie pracują oraz uczą się nowych rzeczy. Możemy zatem wprowadzić zasadę ”nauka przez zabawę” czyli nagradzać już od małego naszego pupilka za dobrze wykonane zadanie bądź karcić jeśli jest nieposłuszny. Chwalenie i ciągle monologi w stronę psa plusują, ponieważ ten widzi, ze jesteśmy zainteresowani jego osoba.

Spacery po świeżym powietrzu, wszelkie wspólne biegi, godziny spędzone na łonie natury, wylegiwanie się przy słońcu, zwiedzeni okolic, kąpiel  pobliskim jeziorze, to jest to co psy Gorskie lubią najbardziej, czyli czas spędzane z panem i poczucie swobody w jednym.

Dodatkowo musicie pamiętać, ze należy nauczyć psa NIE PRZYJMOWANIA JEDZENIA OD INNYCH, zazwyczaj obcych ludzi, bo w przyszłości może się to wiązać z zatruciem psa i kradzieżą stada.

Uwaga!

Jeśli uznacie, ze nie radzicie sobie z tresura i wychowaniem, warto się zgłosić do tresera, który już nie raz miał do czynienia z taka rasa, zatem może pomoc wam w dalszym wychowaniu i przekazać kilka ważnych wskazówek.