Owczarek szetlandzki

Owczarek szetlandzki  należy do grupy ras psów pasterskich oraz zaganiających. Zakwalifikowany został do sekcji psów pasterskich.

Historia

Jak sama nazwa wskazuje Owczarek szetlandzki pochodzi z Wysp Szetlandzkich znajdujących się na północnym wschodzie od Szkocji. Dzięki naturalnej selekcji i warunków geograficznych wykształcił się owczarek o niewielkich wymiarach, z widocznymi cechami szpica.  Mniej więcej w 1913 roku utrwalone zostały na zdjęciach pierwsze psy tej rasy.  Psy te znacznie różniły się od obecnych przedstawicieli szetlandów.  Mieszkańcom Wysp posiadającym owczarki zależało przede wszystkim na tanim utrzymaniu psa, oraz na tym by były one odporne na warunki atmosferyczne. Dzięki temu psy nadawały się do pracy jako stróże, jednak ich wygląd nie był zbyt atrakcyjny. Przełom XIX  i XX wieku przyniósł chęć uatrakcyjnienia wyglądu owczarków szetlandzkich. Zaczęto kojarzyć je ze szkockimi collie, dzięki czemu stały się bardziej atrakcyjne pod względem wyglądu jak i walorów użytkowych.

W 1908 roku powstał pierwszy klub tej rasy, znajdujący się w największym mieście na Wyspach. Po 1905 roku zaczęto hodować Owczarki szetlandzkie w Szkocji, a w 1909 roku tam utworzono klub tej rasy. W 1930 roku uznano iż Owczarek szetlandzki powinien być wyglądem podobny do długowłosego collie lecz w miniaturowej wersji. Całkowicie wykluczona została hodowla krótkowłosych psów. Po rozwijającej się hodowli w Szkocji, Owczarki szetlandzkie zaczęto hodować również w Bretanii. Do Polski pierwsze okazy tej wspaniałej rasy przybyły mniej więcej przed II wojną światową z Brytyjskiej hodowli.

Użytkowość

Początkowo Owczarek szetlandzki był psem zaganiającym, pracującym przy  pilnowaniu zagród . W obecnych czasach psy te traktowane są niemalże jako tylko psy do towarzystwa.

Charakter

Zawsze chętny do zabawy, niesamowicie wesoły i żywiołowy pies. Jest bardzo wytrzymały i niezwykle szybko uczy się nowych poleceń. Doskonale nadaje się do wszelkich szkoleń. Do swojego właściciela przejawia duże przywiązanie, jednak w stosunku do obcych może wykazywać może zachowywać się nieco nieufnie. Potrafi ostrzec człowieka przed wszelkim niebezpieczeństwem i zagrożeniem a więc doskonale nadaje się na psa stróżującego.  Może wykazywać dość głośne, hałaśliwe zachowanie.

Wygląd

Owczarek szetlandzki posiada proporcjonalną budowę. Charakteryzuje się niezwykle eleganckim, zwracającym na siebie uwagę wyglądem. Głowa jest również proporcjonalna, o doskonałych kształtach z nieco wydłużoną kufą. Na końcu jest lekko zaokrąglona. Uszy są trójkątne o załamanych końcach, porośnięte średniej długości włosiem. Kolor oczu to zazwyczaj ciemny brąz, lecz w przypadku gdy pies jest maści marmurkowej posiada oczy koloru niebieskiego, bądź tylko jedno z nich. Całość osadzona jest na dość mocnych, muskularnych kończynach. Łapy wyposażone są w mocne opuszki które idealnie przystosowują się do nierównego terenu. Ogon osadzony jest dość nisko, w zależności od nastawienia psa może on być opuszczony bądź uniesiony w górę. Ogon jest gęsto porośnięty, o puszystej strukturze. Futro jakim porośnięty jest Owczarek szetlandzki jest w dotyku nieco szorstkie, o prostym, dość długim włosiu. Podszerestek jest bardzo gęsty a zarazem miękki.

Głowa porośnięta jest bujnie włosiem, co stanowi swojego rodzaju grzywę. Przednie kończyny również porośnięte są dłuższym włosiem, w przypadku tylnich kończyn owłosione są one tylko do stawu skokowego. Maść Owczarka szetlandzkiego możemy wyróżnić w trzech barwach. Są to czarny połączony z białym oraz rudymi znaczeniami, maść marmurkową, która charakteryzuje się srebrno-niebieską barwą na której znajdują się czarne plamy oraz rudawe znaczenia, oraz odmiana biała.

Wymagania

Owczarkowi szetlandzkiemu należy zapewnić wiele ruchu, oraz sporą ilość długich spacerów. Lubi dzieci, a więc doskonale nadaje się dla rodzin z dziećmi.

Pielęgnacja

Pielęgnacja Owczarka szetlandzkiego nie pochłania wiele czasu i nie jest zbyt wymagająca, jednak dla psa daje wiele radości i chroni go przed wszelkimi chorobami skórnymi. Czesanie psa powinno dobywać się mniej więcej raz na tydzień bądź na dwa tygodnie. Jeżeli psy posiadają dość sztywną sierść, zabieg ten powinien być dużo rzadszy. Należy pamiętać by nie przesadzić z czesaniem ponieważ możemy doprowadzić do wyczesania podszerstka co w efekcie skutkuje złym wyglądem psa. Kąpiel wykonujemy nie częściej niż dwa razy w roku. Każdorazowo po spacerze, szczególnie w zimę należy usuwać zabrudzenia by nie podrażniały one skóry łap. Raz na parę miesięcy należy przycinać pazury. Nie powinniśmy zapominać o uszach, które należy czyścić w przypadku gdy są zabrudzone. Jeżeli chodzi o zęby, najlepiej gdy psa przyzwyczaimy do ich mycia od małego. Mycie zębów doskonale pomaga zapobiegać wszelkim infekcją i osadzaniu kamienia.

Komentarze: “Owczarek szetlandzki”