Owczarek Francuski Briard

Wstęp – Owczarek Francuski Briard

Owczarek Francuski Briard należy do grupy ras zaliczana do psów pasterskich. Wiele z tych ras mocno różni się wyglądem oraz charakterem. Wynika to z warunków klimatycznych oraz geograficznych, w których wykształciła się dana rasa. Jednak posiadają one także wiele podobieństw. Z reguły są to psy średniej wielkości oraz nie nazbyt ciężkiej budowy. Są zwinne, wytrzymałe, silne i  odporne. Przede wszystkim owczarki są wyjątkowo inteligentne, posłuszne, oraz czujne i chętne do pracy. Cechy te sprawiają, że są one zarówno wspaniałymi psami użytkowymi, jak i rodzinnymi.

Historia

Owczarek Francuski Briard jest przedstawicielem jednej z najstarszych francuskich ras owczarskich.

W piśmiennictwie wzmianki o dużych, kudłatych owczarkach w typie briarda pojawiły się już w VIII stuleciu. Wspomina o nich również średniowieczna, francuska kronika Aubry’ego de Trois-Fontaines. Na wczesne uformowanie rasy wskazuje też rzeźba znajdująca się przy wejściu do pikardyjskiej katedry w Montidier. Przedstawia ona głowę psa bardzo podobnego do briarda. Świadczy to o tym, iż jest to bardzo stara rasa psów. Ich historia jest bardzo bogata. Mimo długiego istnienia, psy te nie są tak popularne jak inne rasy. Pierwszy zapis dotyczący bezpośrednio tej rasy miał miejsce w pracy zatytułowanej „Księga Rolnicza” księdza Abbe Roziera, która została wydana w 1809 roku. W 1880 r. swoje działanie rozpoczęła prekursorska hodowla psów owczarskich typu briarda „de l’Etoile du Berger”. Natomiast pięć lat później do Francuskiej Głównej Księgi Rodowodowej został wpisany pierwszy przedstawiciel rasy berger de Brie. W 1897 r. opracowano oficjalny standard rasy berger de Brie. Był to zapis dość pobieżny, określał on jedynie najważniejsze cechy wspólne dla jej przedstawicieli. W 1925 r. opublikowano nowy, znacznie dokładniejszy wzorzec rasy. Zapis ten obowiązuje do dziś. W kolejnych latach był on tylko uzupełniany. Od początku dwudziestego wieku popularność tej rasy bardzo szybko rosła. Zdecydowała o tym przede wszystkim jej wszechstronna użytkowość. Rasa ta sprawdzała się idealnie nie w jednej, ale w wielu rolach. Między innymi jako psy pasterskie, użytkowe, stróże oraz psy do towarzystwa.  Psy tej rasy posiadają swoją historię także w Polsce. Polska historia rasy zaczęła się w roku 1979. Pierwsze zaimportowane do Polski briardy były pod każdym względem wartościowymi przedstawicielami rasy. To właśnie one dały początek polskiej hodowli. Nasz pierwszy Biard, który został sprowadzony z belgijskiej hodowli pani M.Mossay, zamieszkał w Krakowie. W  tym samym czasie, w Łodzi, zamieszkała czarna suka Dolly, która została importowana z czołowej, czechosłowackiej hodowli. Właśnie po Dicusie i Dolly urodził się w 1983 roku pierwszy polski miot briardów, który liczył 8 szczeniąt. Następnie hodowla rasy stopniowo zaczęła nabierać rumieńców.

Charakter

W zasadzie od początku swojego istnienia rasa ta była ceniony głównie jako psy pasterskie o nieprzeciętnych umiejętnościach. Wszystko to ze względu na to, iż rasa briard odznaczał się ogromną inteligencją, odwagą oraz wytrzymałością. Dwa briardy z powodzeniem mogły zajmować się stadem około siedmiuset owiec bez najmniejszej nawet pomocy człowieka. Jest to naprawdę bardzo dobry, godny uwagi wynik. W ostatnich latach zanikła tradycja wypasu stad owiec, głównie przez czasy w których żyjemy, a co za tym idzie przez mniejsze zapotrzebowanie na psy pasterskie. Jednakże ze względu na inteligencję tej rasy, oraz jej charakter, wspaniałą sylwetkę i piękną szatę długowłose owczarki francuskie zaczęły robić karierę jako tzw. psy do towarzystwa. Posiadają one ogromne serce, które chętnie oddają swojej ludzkiej rodzinie. Swoją rodzinę potrafią kochać nad życie i dla niej są zdolne do największych nawet poświęceń. Zauważalnym jest, iż dzisiejsze briardy posiadają mocniejszą budowę i nieco krótszy format, aniżeli psy hodowane kilkadziesiąt lat temu. Na pewno posiadają one jeszcze dłuższą sierść. Dzięki temu można powiedzieć, że sprawiają wrażenie bajkowych, kosmatych stworów. Nigdy jednak nie zapominajmy o ich użytkowym charakterze.

Opieka

Powinniśmy zawsze mieć na uwadze, że są to psy owczarskie, które cechują się ruchliwością, błyskotliwością, oraz zainteresowaniem wszystkim co się dzieje dookoła. Są bardzo silnie związane z ludźmi. Nie lubią samotności i uwielbiają ciągłe towarzystwo człowieka. Ze względu na swoją towarzyską duszę nie powinno się zostawiać ich często zdanych samym sobie w domu. Psy te idealnie sprawdzą się w domach, w których poświęcona zostanie im bardzo duża, częsta uwaga. Do późnej starości potrafią zachowywać się jak nieokiełznane szczeniaki. Uwielbiają zabawę i zawsze, w każdym momencie są gotowe się jej podjąć. To naprawdę bystra, pełna temperamentu, inteligentna i często uparta rasa, o  dobrze rozwiniętym instynkcie obronnym. Rasa ta uwielbia dzieci i jest dla nich idealnym towarzystwem. Warto zaznaczyć, iż psy te nie powinny być trzymane w kojcu, ani w żaden sposób izolowane od innych zwierząt bądź ludzi. Dodatkowo Biardy uwielbiają aktywność. Psy te potrzebują częstych i bardzo długich spacerów, by móc się wybiegać i wyszaleć. Briard to po prostu niespożyty wulkan energii. Ogromna witalność briarda, wbrew pozorom, nie stoi na przeszkodzie, aby trzymać go w stosunkowo niewielkim mieszkaniu. Ważna jest dawka ruchu, którą zapewni się psu na spacerze. Typowy briard to pies zrównoważony, nie agresywny i nie lękliwy. To wesoły, bardzo ciekawski pies, o  delikatnej psychice. Rasa ta odznacza się dobrym zdrowie.

Zdrowie

Dlatego nie sprawiają one żadnych problemów i nie wymagają ciągłych wizyt u lekarza weterynarii, z wyjątkiem tych obowiązkowych związanych chociażby ze szczepieniami. Jednak pamiętajmy, że od każdej reguły istnieją odstępstwa, dlatego mimo wszystko starajmy się chronić naszego psa przed wszelkimi chorobami. Zadbany briard z piękną sierścią wygląda naprawdę imponująco. Utrzymanie długiego włosa w należytym porządku wymaga jednak regularnego szczotkowania i czesania, a także stosowania odpowiednich kosmetyków pielęgnacyjnych. Typ włosa, jaki posiada Biard, nie przysparza szczególnych problemów. Wystarczy dokładnie wyczesać psa raz na dwa tygodnie. Jeżeli mimo zabiegów pielęgnacyjnych sierść psa ulegnie skołtunieniu, nie pozostaje nam już nic innego, niż poddanie psa strzyżeniu. Oczywiście nie jest to żadna krzywda dla naszego psa, choć zdarzają się osoby, które to sugerują. Ostrzyżony briard wraca do swojego pierwotnego, kosmatego wyglądu po mniej więcej roku. Jednak pełny odrost sierści może trwać nawet dwa, trzy lata. Warto pamiętać, że w przypadku tej rasy strzyżenie może powodować niekorzystną zmianę struktury sierści. Oznacza to nadmierne narastanie podszerstka i większą podatność na powstawanie kołtunów.  U wielu briardów nie wpływa jednak na jakość włosa, a często sprawia, że odrastająca sierść ma zdecydowanie lepszy kolor. Ja jednak wychodzę z założenia, iż decując się na psa tej rasy powinniśmy zrobić wszystko by utrzymać jego sierść w dobrym stanie, nie wymagającym strzyżenia. Rasę tę dobrze jest ostrzyc na starość, gdyż starszemu psu jest lżej i wygodniej bez obfitego płaszcza włosów. W ten sposób postępuje wielu hodowców. Oczywiście tak jak w przypadku każdej innej rasy najlepiej jest dbać o psa na bieżąco, tak by kołtuny nie miały żadnych szans. Briard nie gubi nadmiernie sierści! Dlatego wszelkie dywany, kanapy, łóżka są bezpieczne jeżeli chodzi o linienie psów. Jeżeli chcemy mieć w domu ambitnego, inteligentnego stróża, a także wiernego przyjaciela rodziny, o ogromnym psim sercu, Briard będzie wyborem najlepszym. Pomimo swych rozmiarów pies ten sprawdza się idealnie zarówno w domu jak i w bloku. Kocha dzieci i jest ich oddanym towarzyszem. Jeżeli jesteśmy w stanie poświęcić dużo czasu i uwagi temu kochanemu czworonogowi uważam, że będzie to bardzo dobry wybór rasy dla naszej rodziny.