Owczarek anatolijski

Owczarek Anatolijski to rasa psów przynależąca do grupy w której znajdują się między innymi molosy, szwajcarskie psy pasterskie, pinczery, sznaucery i wiele innych. Jeżeli chodzi o sekcję do jakiej zostały zakwalifikowane to : psy molosowate o typie górskim. Owczarki Anatolijskie mogą być wykorzystywane do swojego pierwotnego przeznaczenia, czyli mogą podlegać próbom pracy. Owczarek Anatolijski  jest dość dużym pasterskim psem. Obecnie bardzo popularna rasa w Stanach Zjednoczonych.

Historia

Nie jest do końca jasne wcześniejsze pochodzenie Owczarka Anatolijskiego. Najprawdopodobniej wywodzą się one od molosów, które sprowadzone były na tereny zamieszkujące przez plemiona. Obecnie są to tereny Turcji.

Wygląd

Owczarek Anatolijski jest psem o mocnej, muskularnej budowie. Rasa ta należy do molosów o górskim typie, a więc ich charakterystyczną cechą są duże głowy o masywnych karkach oraz dobrze zbudowane ciało. Na głowie znajdują się proporcjonalne do głowy, uszy w kształcie trójkątów, które są zwisające. Położenie uszu zmienia się wraz z obecnym stanem emocjonalnym psa, mogą być nastawione do góry bądź płasko  przylegać do głowy. Jeżeli chodzi o budowę czaszki, w przypadku dorosłych psów ma ona o wiele mocniejszą budowę, oraz jest szersza niż w przypadku damskich osobniczej tej rasy. Nos jest zawsze koloru czarnego, a kufa kształtem przypomina czworokąt – najczęściej prostokąt. Wargi psów tej rasy są nieco obwisłe, które skrywają doskonałe uzębienie. Swoje mocne zęby psy te wykorzystują do obrony przed drapieżnikami. Pozwalają zarówno szybko w nie schwytać ofiarę jak i rozerwać. Oczy w porównaniu do reszty ciała są dość małe, lecz dobrze osadzone w barwie odpowiednio dostosowanej do umaszczenia. Piękna,  charakterystyczna głowa spoczywa na równie dobrze umięśnionej jak ciało szyi. Budowa ciała Owczarka Anatolijskiego przez wielu określana jest jako posągowa. Klatka piersiowa jest wyraźnie uwidoczniona. Ogon posiada naturalne wymiary, proporcjonalne do reszty. Również położenie ogona, jak w przypadku uszu uzależnione jest od stanu emocjonalnego psa. Może on być wysoko uniesiony, bądź zwisający nisko. Całość spoczywa na kończynach, szeroko od siebie rozstawionych o proporcjonalnych wymiarach. Tylnie kończyny w stosunku do przednich są wyraźnie słabsze, jednak nie tracą one przy tym gibkości czy elastyczności. Jeśli chodzi o wymiary podawane w liczbach, to psy mogą osiągnąć nawet 81 cm w kłębie, a samice do 79 cm, a waga psów sięga 65 kg, w przypadku suk jest to nieco mniej, bo do 55 kilogramów. Umaszczenie psów występuję we wszelkich barwach, jednak najczęściej występującym jest białe, bądź białe połączone z kremowymi odcieniami. Psy okrywa gruba warstwa sierści, która jest podwójna i pies może sprawiać wrażenie jeszcze cięższego i grubszego niż jest.

Charakter

W stosunku do swojego pana są niezwykle lojalne, dobrze wykonujące polecenia.  Wobec obcych nieufny, podchodzący z dystansem. Wielu hodowców zaleca przeprowadzenie psu szkolenia z zakresu posłuszeństwa. Psy te nie są agresywne, jednak bardzo odważne. Do każdej sytuacji podchodzą z opanowaniem  i rozwagą. Psy nie wykazują problemów związanych z ich posiadaniem. Są niezwykle inteligentne. Bardzo dobrze przystosowują się do wszelkich trudnych warunków atmosferycznych.

Celem wyhodowania Owczarka Anatolijskiego była ochrona oraz pilnowanie przede wszystkim swojego właściciela oraz stada zwierząt. Ich przeznaczenie jako psy obronne i służące do odpowiedzialnych zadań jak stróżowanie są wyposażone we wrodzone cechy charakteru. Przede wszystkim są tą samodzielność w działaniu oraz podejmowaniu wszelkich decyzji oraz niezależność od innych. Psy tej rasy należy odpowiednio wychować by ich samodzielność nie przerodziła się w całkowite zdominowanie właściciela. Jego cechy mogą również często prowadzić do wszelkich nieporozumień pomiędzy psem a jego panem.

Użytkowość

Psy wykorzystywane są zarówno do obrony jak i stróżowania, zarówno w wojsku jak i w gospodarstwach domowych u chłopów. Ich zadaniem było bronić gospodarstwa jak i innych zwierząt hodowlanych. Na terenach jego występowania sprawdza się on jako pies pasterski.

Zdrowie

U młodych osobników dość często można zauważyć problemy dermatologiczne.  Owczarki Anatolijskie często zapadają na choroby serca oraz nowotwory. Niestety w dużym stopniu są to właśnie przyczyny ich śmierci, a ich długość życia zwykle nie przekracza 11 lat.

Pielęgnacja

Odpowiednia pielęgnacja Owczarka Anatolijskiego to systematycznie szczotkowanie. Należy również pamiętać o regularności w podcinaniu jego sierści. Ze względu na gęstą, grubą sierść należy o nią szczególnie dbać by zapobiec przyczepianiu się do niej wszelkich zabrudzeń czy też pasożytów. Ze względu iż psy te posiadają dość długie paznokcie, należy pamiętać o ich regularnym podcinaniu oraz pielęgnacji.

Dla kogo Owczarek Anatolijski ?

Anatolian nadaje się dla rodzin posiadających dzieci, ponieważ nie wykazuje on przeciwwskazań w kontaktach z nimi. Psy te nie wykazują również problemów w stosunku do innych zwierząt domowych. Są bardzo oddane i lojalne w stosunku do swojego właściciela. Chętnie i szybko uczą się nowych komend i poleceń. Charakteryzują się niesamowitą inteligencją.