Maltańczyk

Maltańczyki to jedna z ras psów, należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji biszonów i ras pokrewnych. To jedna z najstarszych ras świata. Dokładne jej pochodzenie nie jest znane ale wiadomo, że były już znane w starożytnym Egipcie, Rzymie i Grecji. Kwestia nazwy tej rasy nigdy nie była jednoznaczna. Rasa ta pochodzi z wyspy Meledy, znajdującej się na Morzu Śródziemnym, a uznanej mylnie za Maltę. Jest to bez wątpienia pies łatwy do ułożenia, aktywny oraz lubiący wszelkiego rodzaju zabawę. Niestety pies ten z reguły nie wykazuje tolerancji wobec dzieci i osób mu nieznanych. Maltańczyk jest pieskiem niedużego wzrostu o ładnych proporcjach ciała. Pod jego bardzo ozdobnym wyglądem kryje się jednak silny, odporny i bardzo wytrzymały pies, nieustępliwy stróż o lwim sercu i odwadze. Maltańczyki są bardzo inteligentne. Mają łagodne i harmonijne usposobienie, a jednocześnie są wesołymi, czułymi, oddanymi, lojalnymi i urokliwymi towarzyszami. Są cierpliwe i potrafią znieść różne niedogodności życiowe. Do obcych podchodzą z rezerwą lecz szybko akceptuje przyjaciół domu. Po pewnym czasie traktują ich jak członków rodziny. Maltańczyk nadaje się do warunków dużego miasta, w ograniczonej przestrzeni mieszkaniowej. Rasa ta bez najmniejszego problemu może mieszkać w domu, gdyż nie wymaga dużej przestrzeni ruchu. Głownie przez wzgląd na swoje rozmiary. Jest jedną z najbardziej popularnych ras, oraz posiada największy prestiż wśród ras ozdobnych. Nie linieje jak inne psy, więc i pod tym względem nie jest kłopotliwy. Nie jest to wydelikacony piesek kanapowy, a raczej wesoły rozrabiaka. Wymaga wiele sympatii i potrzebuje właściciela, który ma dla niego czas. Pies ten nienawidzi samotności i potrzebuje obecności swojego właściciela niemalże dwadzieścia cztery godziny na dobę. Gdy maltańczyk raz zrozumie zasady obowiązujące w naszym domu, to życie z nim będzie nietrudne i miłe. Z jednej strony jest to pies spokojny, czuły i bardzo przywiązany do człowieka, z drugiej jednak potrzebuje wiele ruchu na świeżym powietrzu, a w domu własnego kąta, gdzie może się skryć, ale także powygłupiać i pobawić do woli. Tylko jeśli zaakceptujemy te dwie strony jego psychiki, będziemy mieli pewność, że pies będzie z nami szczęśliwy i zadowolony z życia. Idealna dla maltańczyka jest rodzina mająca dom z ogrodem. Maltańczyk momentalnie zaprzyjaźnia się ze starszymi osobami, które mają dla psa więcej czasu niż młodsi członkowie rodziny. Ważne zatem, że jest to doskonały pies dla samotnych starszych osób. Dzieci w domu to dla maltańczyka rzecz najzupełniej oczywista i wprost niezbędna. Jest przecież wesoły, zwinny, żywy i serdeczny, a zatem jest doskonałym partnerem do zabawy. Przedłoży dobrą zabawę nad wszystko.  Maltańczyk potrzebuje właściciela, który będzie go traktował najzupełniej normalnie. Jeśli kochacie swego psa, bądźcie dla niego dobrzy i serdeczni, ale ani na moment nie zapominajcie, że jest to pies, a nie zaklęty książę ani figurka z porcelany. Rozpieszczanie i ustępowanie psu we wszystkim nie uczyni go szczęśliwszym, a potrafi zepsuć całą radość z posiadania tak przyjemnego zazwyczaj towarzysza. Ze względu na swoje towarzyskie usposobienie, bez względu na to czy to duży dom czy małe mieszkanie, maltańczyk będzie wytrwale dreptał za nami krok w krok – do sypialni, do kuchni, do łazienki, a nawet do toalety. Maltańczyk z prawdziwa przyjemnością skacze po łóżku, fotelach i kanapach.  Nigdy nie wolno na niego krzyczeć, traktować brutalnie i karcić fizycznie. Jest zbyt wrażliwy. Groźna mina i pogrożenie palcem powinno wystarczyć. Jest to największy domator wśród psów, przepada przebywać w domu. Dawniej maltańczyki biegały po pałacowych i dworskich pokojach, a dziś cieszy go wygodny fotel czy kanapa. Najlepiej przygotować mu wygodne posłanie w takim miejscu, by miał wgląd na to, co dzieje się w mieszkaniu. Maltańczyk często przesiaduje na balkonie, skąd obserwuje to, co dzieje się poza nim. Potrafi kochać bezgranicznie bliską mu osobę i bezustannie szuka z nią kontaktu. Samotność jest dla niego trudną do zniesienia niewolą. O maltańczyku można by powiedzieć „w małym ciele, wielki duch!”