Jamnik

Jamnik to stosunkowo popularna rasa psów. Są to zwierzęta małe, dumne i kochające miejski styl życia. Idealnie nadają się zarówno do życia w bloku, jak i dużym domu z ogrodem. Wielkość mieszkania nie ma najmniejszego znaczenia dla wygody tej rasy psów. Pochodzenie jamników po dziś dzień budzi naprawdę wiele wątpliwości. Jego miłośnicy uważają, iż pochodzi on ze starożytnego Egiptu, jednak pewnym jest iż rasa ta ma swoje początki w Niemczech. W starożytnym Egipcie istniało wiele ras psów, z których część została uwieczniona na płaskorzeźbach. I posągach. Archeolodzy odkryli rysunki odpowiadające jamnikom, w świątyni w Bescheb. Oczywiście naukowcy nie mają żadnej pewności, czy psami przedstawionymi na malowidłach są jamniki, czy tylko rasa do nich podobna, aczkolwiek wiele wskazuje na to, iż Archeolodzy się nie mylą. Pierwsze europejskie wzmianki na temat tej rasy pochodzą ze średniowiecznych Niemiec. Jamnik został szerzej rozpowszechniony w Europie około szesnastego wieku. Właśnie to zapoczątkowało rozwój tej rasy w wielu kierunkach. Między innymi został on przystosowany do warunków zimowych. Objawiło się to zmianami we wzorcu rasy, takimi jak np. masywniejsze łapy czy większe uszy. Oczywiście nie nastąpiło to od razu. Jamnik adaptował się do warunków zimowych przez wiele dziesięcioleci, aż w końcu się udało. Jednak raki wzorzec rasy wciąż nie jest uznawany w wielu krajach. Jest natomiast pożądany w krajach skandynawskich. Jamnik był także przystosowywany do polowań. Zakres ich pracy był bardzo szeroki, od wypłaszania borsuków z nory, do zaganiania dzików czy buszowania w chaszczach i aportowania. W Polsce jamniki miniaturowe hodowane są od niedawna. Historia hodowli tej rasy datuje się od roku 1971. Pochodzą one od jamników standardowej wielkości.  Wyhodowany jako pies myśliwski, jamnik stał się jednym z najbardziej pożądanych psów do towarzystwa. Jest on doskonałym towarzyszem dla naszych dzieci, oraz dla ludzi starszych. Idealnie sprawdzi się również w rodzinach osób, które lubią różnego rodzaju wędrówki. Psy te nie muszą być hałaśliwe, pomimo krążącego na ten temat przekonania. Pamiętajmy, że tak jak wszystko, to również zależy tylko od nas, a dokładniej od sposobu wychowania psa. Jednak prawdą jest, że jamniki są bardzo czujne, a swą czujność najczęściej ukazują poprzez szczekanie. Staje się to uciążliwe gdy mieszkamy w bloku i co chwile ktoś na klatce schodowej mija nasze drzwi. Jednak jeśli od samego początku będziemy przywiązywać dużą wagę do właściwego wychowania naszego czworonoga, możemy być pewni że nie będzie on psem problematycznym. Rasa ta bardzo mocno przywiązuje się do swojego właściciela. Jamniki uwielbiają stawiać na swoim i są bardzo uparte. Prawidłowo wychowane ustępują, jednak przychodzi im to z ogromnym trudem. Często się obrażają, lecz równie często kokietują. Zawsze starają się dostać to, czego chcą i trzeba przyznać, że niejednokrotnie im się to udaje. Zdecydowanie każdy jamnik to indywidualista. Od samego początku trzeba postawić nacisk na jego szkolenie, gdyż w przeciwnym razie możemy zostać przez niego zdominowani. Psy tej rasy bardzo lubią jeść, przez co łatwo przybierają na wadze. Każdy właściciel jamnika musi pamiętać o specjalnej diecie i odpowiedniej dawce ruchu, aby nasz pies utrzymał dobrą kondycję. Nie możemy dopuścić do nadwagi naszego psa, gdyż jest to choroba. Dodatkowo jamniki z nadwagą bardzo szybko nabywają się problemów z kręgosłupem. Z natury są to psy przyjacielskie, o zrównoważonym temperamencie, odważne. Są bardzo wytrwałe i zwinne. Nie są one tchórzliwe ani agresywne. Odwaga, spryt, upór i ciętość czynią go doskonałym psem myśliwskim. Zdecydowanie jest to idealny pies dla ludzi lubiących ciągłe towarzystwo. Idealnie sprawdza się również przy małych dzieciach.