Akbash dog

Akbash dog, to psy doskonale sprawdzające się jako obronne. Niezwykle zwinne oraz szybkie. Wytrzymałe na wszelkie otaczające trudne warunki. Doskonale radzą sobie broniąc się przed drapieżnikami, zazwyczaj chodzą dwójkami by zwiększyć swą skuteczność. W Polsce Akbash dog zostały uznane jako psy agresywne.

Historia

Psy rasy Akbash dog  są mieszkańcami Azji Mniejszej, i są tam uznawane za jedną z najstarszych ras. Istnieją przypuszczenia, iż pierwsi przedstawiciele tej rasy istnieli już podczas kolonizacji na terenach Azji przez starożytnych Greków. Obecnie Akbash dog występują w okolicach na zachód od Ankary. Jeśli chodzi o Europę psy rasy Akbash dog są tu dość rzadko spotykanymi okazami. Najprawdopodobniej wywodzą się ze wspólnych korzeni, oraz mają wiele wspólnego z przedstawicielami ras takimi jak między innymi Aidi, Komondor, Kuvasz, Owczarek Podhalański i wiele innych. To co łączy powyższe rasy to przede wszystkim bardzo podobne cechy charakteru i zachowania, oraz niektóre cechy wyglądu. Dużą popularnością rasa Akbash dog cieszyła się w Stanach Zjednoczonych, gdzie w latach siedemdziesiątych XX wieku pośród Amerykańskich hodowców doszło do odkrycia w nich niezwykłych cech i potencjału. Potencjał ten dotyczył niesamowitych predyspozycji w ochronie stada, jak i doskonałą obronę zwierząt hodowlanych. Z dużą skutecznością potrafiły odgonić wiele drapieżnych zwierząt w tym między innymi kojoty.

Charakter

Akbash dog to psy o bardzo spokojnym, łagodnym usposobieniu. Są niezwykle świadome swoich czynów. Nie są to psy agresywne, mimo iż świetnie sprawdzają się jako psy obronne.  Nieufność wobec obcych, oraz baczne obserwowanie otaczającego świata, właśnie to pozwala im traktować je jako psy obronne.

Wygląd

Rasę Akbash dog osiągnięto przez połączenie molos sera z chartem. Psy te są zazwyczaj wysokie, o mocnym, długim ciele, jednak istnieją psy o różnej wielkości. Ich szyja pokryta jest dość luźną, nie przyległą skórą by mogła chronić je przed wszelkimi drapieżnikami. Tylnie łapy wyposażone są znów w długie, ostre pazury jak u wilka. Psy w kłębie mogą osiągnąć wysokość nawet 86cm. Ich waga może wynosić od 34 do 64 kilogramów. Samice są mniejsze i smuklejsze, niż męskie osobniki. Mogą występować dość duże rozbieżności w wadze, co w przypadku tej rasy jest jej znakiem rozpoznawalnym. Jeśli chodzi o umaszczenie Akbash dogów są one koloru białego, rzadko lecz spotykane są osobniki z kremową poświatą. Sierść która go pokrywa jest gęsta, o dość miękkim poszyciu. Dobrze owłosiony ogon, oraz kończyny dolne. Powieki, nos oraz wargi są koloru ciemnego czarno-brązowego, przybierając niekiedy różową barwę. Długość włosa jest średnia, o prostej bądź nieco falującej teksturze. Krótkowłosa odmiana jest znikoma, praktycznie w ogóle nie spotykana.

Dla kogo Akbash dog ?

Jako iż psy rasy Akbash dog, są przystosowane do pracy potrafią podejmować decyzje, i wyciągać odpowiednie wnioski z własnych doświadczeń. W związku z tym, mogą mieć one trudności w byciu posłusznym, i przystosowywaniu się do takowych ćwiczeń. Psy tej rasy nie nadają się dla ludzi mieszkających duże miasto, w bloku.  Przystosowane są do większych przestrzeni i w przypadku nie zapewnienia im jej mogą wykazywać problemy, oraz ogólne niezadowolenie. By zapobiec wszelkim problemom, najlepiej od najmłodszych lat zapewnić psom odpowiednie przeszkolenie i bycie w stosunku nich konsekwentnym. Psy nie wykazują niechęci do innych zwierząt. Wystarcz  również, że od małego przyzwyczaimy je do obecności innego zwierzaka, a na pewno świetnie się razem dogadają. Również świetnie sprawdza się w kontaktach z małymi dziećmi.

Pielęgnacja

Nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Wystarczy gdy będziemy pamiętać o regularnym szczotkowaniu sierści, w celu pozbycia się obumarłego włosia. Sierść należy również regularnie podcinać. Od czasu do czasu możemy wykąpać psa, lecz nie jest to zabieg regularny. Dla zdrowia należy zapewniać im odpowiednią dawkę świeżego powietrza i ruchu.

Zdrowie

Akbash dog posiadają skłonności do zapadania na typowe dla rasy dużych psów choroby. Są to dysplazja stawów biodrowych oraz skłonność do łamania kości. Średnia długość ich życia wynosi mniej więcej 11 lat.