Rozmnażanie psów

W życiu większości posiadaczy psów nadchodzi taki moment, w którym zastanawiamy się czy warto rozmnożyć naszego czworonoga. Decyzja o wyhodowaniu miotu jest decyzją bardzo trudną, dlatego nie powinniśmy podejmować jej pochopnie. Jeżeli już się zdecydujemy, musimy mieć pewność, że pies i suka to zwierzęta mocne i zdrowe. Przede wszystkim musimy wziąć pod uwagę wygląd psów, ich rodowód oraz dotychczasowe osiągnięcia hodowlane. Dzięki temu jesteśmy w stanie przewidzieć charakter i wygląd potomstwa. Planując krycia upewnijmy się, że jeżeli jedno ze zwierząt posiada jakąś wadę anatomiczną, drugie jest od niej w stu procentach wolne – to bardzo ważne. Istnieje przekonanie, że suka powinna mieć przynajmniej jeden miot w życiu. Jest to przekonanie bardzo błędne. Decydując się na jednorazowe pokrycie suki wprowadzamy w jej organizmie mnóstwo zmian hormonalnych, które przyniosą nam więcej szkody niż pożytku. Dlatego nigdy nie decydujmy się na wychowanie miotu tylko i wyłącznie dla dobra naszej suki. W jakim wieku najlepiej pokryć sukę? W dużym stopniu zależy to od rasy naszego psa. Jednak pamiętajmy, że nie powinna ona mieć potomstwa przed ukończeniem osiemnastu miesięcy. Jeżeli natomiast planujemy pokrycie suki po raz pierwszy, gdy ukończyła ona już cztery lata, nie jest to dobry pomysł. Może wyrządzić wiele szkód w organizmie naszego czworonoga. Na krótko przed planowanym kryciem musimy odrobaczyć naszą sukę. Pomimo tego, że cieczka trwa trzy tygodnie, każda suka jest gotowa zaakceptować psa jedynie przez około trzy – cztery dni. Jeżeli nie jest ona jeszcze gotowa siada bądź odgryza się. Musimy bacznie obserwować jej zachowanie. Podobnie suka zachowuje się kiedy dni do krycia już minęły. Przed kryciem powinniśmy sporządzić pisemny kontakt z właścicielem reproduktora. W kontrakcie powinny być zawarte warunki krycia oraz sposób postępowania w przypadku krycia pustego bądź urodzenia się tylko jednego szczeniaka. Krycie powinno odbywać się w domu reproduktora. Zazwyczaj kryje się sukę dwa razy, robiąc pomiędzy kryciami jeden dzień przerwy. Daje nam to większe prawdopodobieństwo sukcesu. Krycie w idealnych warunkach to takie, w trakcie którego pies i suka są sobą bardzo zainteresowani i sami doskonale wiedzą jak zabrać się do rzeczy. Dochodzi wtedy do naturalnego krycia. Jednak nie zawsze jest tak kolorowo. Problem pojawia się jeśli obydwa zwierzęta są niedoświadczone. Właśnie dlatego nie zaleca się pierwszego krycia suki psem, który jeszcze nigdy nie krył. Jeżeli wszystko idzie dobrze to pies i suka w trakcie krycia powinni stać związani przez około 15-20 min. Należy uważać by w tym stadium suka nagle nie wyrwała się i nie zaczęła uciekać, gdyż w takim wypadku może dojść do bolesnych dla obydwu zwierząt urazów. Po kryciu suka wciąż jest atrakcyjna dla innych samców. Dlatego należy szczególnie uważać by nie pokrył jej żaden inny pies. W takich przypadkach czasami rodzą się szczenięta mieszane – od dwóch ojców, lecz zdecydowanie częściej suka rodzi potomstwo „obcego” samca, często innej rasy. Pierwsze 3-4 tygodnie w ciąży nie dają o sobie znać. Wygląd suki niewiele się zmienia, nie zmieniamy też sposobu jej żywienia. Rosnący brzuch możemy zauważyć dopiero w drugiej połowie ciąży. Wtedy też mamy pewność, że krycie było skuteczne. Na tym etapie powinniśmy zmienić dietę suki na dietę wysokobiałkową, zawierającą mikroelementy. Pamiętajmy, że nasza suka powinna zachować kondycję. Dlatego postarajmy się zapewnić jej dużo spokojnego ruchu. Już około siódmego tygodnia ciąży brzuch jest wyraźnie duży, a gruczoły mleczne powiększone. Na tym etapie karmimy naszą sukę kilka razy dziennie, niewielkimi porcjami jedzenia. Pod koniec ciąży suka szuka spokojnego miejsca, które będzie wygodnie dla niej i jej potomstwa. Jest to dobry moment na przyzwyczajenie jej do kojca porodowego. Dobry kojec porodowy musi być na tyle duży by suka mogła spokojnie położyć się w nim i obrócić, nie przygniatając przy tym szczeniaków. Kojec taki ustawmy w spokojnym, cichym miejscu, w którym nie ma przeciągów. Suka i jej szczeniaki muszą mieć ciepło. Ciąża psa trwa około 63 dni, jednak jeśli miot jest duży szczenięta mogą urodzić się nawet 5 dni wcześniej. W trakcie ciąży powinniśmy dbać o szatę suki tak, jak wcześniej. Jednak pamiętajmy, że pod koniec ciąży długie sesje pielęgnacyjne nie są wskazane. Powinniśmy zabierać sukę na spacery, jednak postarajmy się ograniczyć do minimum wszelkie biegi i skoki. Spacery powinny być bardzo spokojne. Na około 24 godziny przed spodziewanym porodem temperatura naszego psa spada, suka staje się niespokojne, zaczyna rozkopywać posłanie, ziać, wiele suk odmawia również jedzenia. Pamiętajmy jednak, że poród nie zawsze przebiega bez komplikacji. Dlatego umówmy się wcześniej z lekarzem weterynarii, że w razie jakichkolwiek niepowodzeń możemy natychmiast wezwać go telefonicznie, gdyż w niektórych przypadkach potrzebne jest np. cesarskie cięcie. Suka uspokaja się w momencie kiedy pierwsze szczenię przyjdzie już na świat i zacznie ssać. Jednak zanim to się stanie musimy wyjąć je z otaczających płód błon i przeciąć pępowinę. Niektóre suki radzą sobie z tym świetnie same, natomiast innym trzeba w tym pomóc. Przed pierwszym porodem dobrze jest porozmawiać z kimś bardziej doświadczonym, by dowiedzieć się jakich ewentualnych problemów możemy się spodziewać. Jeżeli nie jesteśmy pewni czy sobie poradzimy, poprośmy o pomoc kogoś bardziej doświadczonego. Nowonarodzone szczenięta należy jak najszybciej przystawić do sutków matki i obserwować czy wszystkie radzą sobie ze ssaniem i czy mają pełne brzuszki. Przy narodzinach powinniśmy sprawdzić czy szczenię nie ma rozszczepu podniebienia. Jest to niewielki otwór w podniebieniu, który wyczujemy wsuniętym do pyszczka palcem. Szczenię z rozszczepem może mieć problemy ze ssaniem. Przez około 3-4 tygodnie po porodzie suce i jej potomstwu należy zapewnić spokój. Nie wskazane są wtedy wizyty znajomych czy rodziny. Nowonarodzone szczeniaki śpią niemalże cały czas. Budzą się jedynie na chwilę i po omacku, czołgając się szukają sutków matki. Nie pomagajmy im, gdyż ćwiczenia takie są bardzo ważne w rozwoju ich mięśni. Wszystkie szczenięta rodzą się ślepie a ich oczy otwierają się około dwunastego dnia życia. W tym samym czasie otwierają się też uszy, które wcześniej są zamknięte. Pomiędzy trzecim a czwartym tygodniem życia należy rozpocząć odstawianie szczeniąt od piersi matki. Powoli zacznijmy przestawiać je na pokarm inny niż mleko suki. W tym momencie możemy rozpocząć stopniowo wprowadzać mięso, pokarmy mleczne oraz gotowe karmy. Natomiast w wieku około siedmiu tygodni nasze szczenięta powinny być już całkowicie niezależne od mleka matki i dostawać cztery posiłki dziennie. Jeżeli decydujemy się sprzedać nasze szczeniaki, najlepszy wiek ku temu jest między ósmym a dwunastym tygodniem życia. Nigdy wcześniej! W tym momencie nasz szczeniak jest już ukształtowany pod względem neurologicznym – ma dorosły mózg, lecz żadnych doświadczeń. W tym momencie idealnie przystosuje się od nowego domu i panujących w nim zasad. Pamiętajmy by nie decydować się na wydanie na świat szczeniąt naszej suki pochopnie. Jest to bardzo ważna decyzja, która wymaga od nas odpowiedzialności i przede wszystkim dużej ilości czasu – zwłaszcza po narodzinach potomstwa. Przede wszystkim nigdy nie decydujmy się na szczenięta tylko i wyłącznie dla dobra suki. Pomyślmy o nas samych i o tym czy będziemy w stanie przystosować do życia nowe, małe pieski. Jeśli odpowiedź na to pytanie jest pozytywna to nie ma się nad czym dłużej zastanawiać. Szczenięta wprowadzą mnóstwo życia do domu oraz szczęścia dla nas i dla naszej suki. Pamiętajmy jednak, że decyzję tą należy naprawdę dokładnie przemyśleć analizując wszystkie za i przeciw, gdyż ciąża i wychowanie szczeniąt jest procesem naprawdę długotrwałym.