Agresja psów

Agresja jest zachowaniem instynktownym wielu psów. Jest to reakcja na innego osobnika, w momencie, który pies uznaje za konfrontację. Jest to zachowanie naturalne każdego zwierzęcia, gdyż dzięki temu może ono przetrwać. Agresja dotyczy wszystkich ras psów (nawet małych takich jak Yorkshire Terriery czy Pudle). W szczególności dotyka ona psów niewłaściwie wychowywanych przez swoich właścicieli. Może ona być wrodzona bądź nabyta. Niemalże zawsze ma podłoże nerwicowe. Pies nauczył się okazywać agresję by przetrwać. W mniejszym lub większym stopniu ma on z nią do czynienia przez całe swoje życie. Agresja często jest wywoływana przez właścicieli psów. Zwłaszcza ta w stosunku do innych zwierząt. Większość właścicieli zabrania swoim psom kontaktu z innymi psami już od lat szczenięcych. Takie zachowanie utwierdza się w psychice psa, który sądzi że skoro opiekun nie zezwala na kontakt z innymi zwierzętami to musi być to coś złego. Właśnie dlatego chcąc odstraszyć niepożądane zwierze reaguje agresją. Pamiętajmy by od najmłodszych lat umożliwiać naszym psom kontakt z innymi zwierzętami. Jednakże przyczyn agresji może być tak wiele jak jej typów. Jednym z typów agresji jest agresja terytorialna. Ujawnia się w momencie, kiedy pies broni swojego terytorium. Uważa, że jest to tylko jego miejsce i nikomu nie pozwala się do niego zbliżyć. Może on np. warczeć bądź szczekać na właściciela, który przechodzi obok jego legowiska, próbuje zabrać buty, przy których śpi pies bądź chociażby zrzuca go z kanapy, którą pies uważa już za swoją. Jest to jeden z najczęściej występujących typów agresji u psów. Niestety właściciele często nie zdają sobie sprawy z tego, jak tragiczne skutki może mieć niewinne warczenie psa na domowników. Od najmłodszych lat musimy pokazać psu gdzie jest jego miejsce i po żadnym pozorem nie dajmy mu sobą rządzić. W przeciwnym razie zacznie przywłaszczać sobie konkretne przedmioty, a na próbę odebrania ich reagować agresją. Kolejnym typem agresji jest agresja dominacyjna. Ten rodzaj agresji często występuje u psów, które mają za dużo hormonów i nie zostały poddane zabiegowi kastracji. Występuje on jednak również u suk. Wywołanie takiego rodzaju agresji jest stosunkowo proste. Wystarczy przez dłuższą chwilę wpatrywać się bezpośrednio w czworonoga. On odbierze to jako wyzwanie do konfrontacji. Jeśli trafimy na osobnika z dominującym charakterem bez zawahania zaatakuje. Psy dominujące często atakują innych przedstawicieli swojego gatunku tylko po ty by pokazać swoją wyższość nad innymi zwierzętami. Jest to silnie związane z tym, o czym wspominałam na samym początku. Zawsze powinniśmy zezwalać naszemu szczeniakowi na kontakt z innymi zwierzętami. Nie zakazujmy mu tego, ponieważ może uznać że jest to zło konieczne, które może zwalczyć jedynie atakiem. Możemy spotkać się również z agresją spowodowaną strachem. Jest to jedna z najbardziej oczywistych przyczyn agresji, która występuje nie tylko u psów, ale również u innych zwierząt. Kiedy pies się czegoś panicznie boi a nie widzi możliwości ucieczki, chcąc się bronić reaguje agresją. W tym momencie jest to dla niego jedyny sposób rozwiązania zaistniałego problemu. Człowiek również może wywołać u psa ten typ agresji np. podczas głaskania go po głowie. Niektóre psy mogą odebrać to jako chęć zapanowania nad nimi, chcąc się przed tym obronić mogą nastraszyć nas warczeniem bądź od razu zaatakować. U psów występuje również agresja przemieszczona. Jest to w zasadzie skutek innej agresji wywołany przez osobę trzecią. Dobrym przykładem tego typu agresji może być sytuacja, w której gryzą się dwa psy. W pewnym momencie jeden z nich zostaje odciągnięty przez swojego właściciela i mimowolnie obraca się w jego stronę gryząc go. Pies przenosi swoje rozdrażnienie z jednego obiektu, na inny, znajdujący się w pobliżu. Agresywne mogą być również suki. Najbardziej agresywne są w momencie obrony swoich szczeniąt. Chcąc obronić swoje potomstwo próbują odstraszyć napastnika warczeniem lub od razu atakują go. Nie pozwalają zbliżyć się nikomu do swych dzieci. Często agresywne są także suki przechodzące ciążę urojoną. Jeżeli zauważymy jakikolwiek przejaw agresji u naszego psa musimy bezzwłocznie udać się do lekarza weterynarii. Lekarz powinien wykluczyć czy przyczyną agresji nie jest jakaś choroba (jak np. wścieklizna) i jeżeli to konieczne zdecydować o zabiegu kastracji. Musimy starać się nie dopuszczać do agresywnych zachowań w stosunku do ludzi, a także zwierząt. Powinniśmy zawsze, a szczególnie w przypadku jakichkolwiek oznak agresji, zaspokajać wszystkie potrzeby naszego psa, takie jak jedzenie, zabawa, towarzystwo, spacery itp. Po zauważeniu oznak agresji w żadnym wypadku nie możemy straszyć bądź bić naszego psa. Może to wywołać niechęć do właściciela a co za tym idzie agresja może obrócić się właśnie przeciwko nam. Takie zachowanie może mieć tragiczne skutki. W takim wypadku nie możemy również pozbawiać psa towarzystwa, ruchu oraz jakiegokolwiek zajęcia. Nie możemy reagować ostro i nerwowo oraz drażnić psa bez powodu. Przede wszystkim nigdy nie możemy szczuć naszego psa na inne zwierzęta, oraz na ludzi. Jeżeli dojdzie do starcia pomiędzy dwoma psami w żadnym wypadku nie możemy próbować odciągnąć naszego psa od całej sytuacji. W tym momencie jego agresja obróci się przeciwko nam i pogryzie także nas. Jeżeli chcemy zareagować zacznijmy odciągać drugiego psa. Wtedy nasz pies uzna to za pomoc w pozbyciu się wroga. Pamiętajmy, że to od nas, jako właścicieli, zależy wychowywanie psa od pierwszych miesięcy jego życia. Niestety to właśnie ludzie są najczęstszą przyczyną agresywnego zachowania zwierząt. Od samego początku należy wprowadzić jasne zasady panujące w domu i zawsze ich przestrzegać. Należy także rozpocząć wychowanie oraz proces socjalizacji psa od pierwszych dni przebywania w naszym domu. Nie możemy wyrywać naszemu szczeniakowi zabawek z pyska, jeśli nie reaguje na komendę „puść”. Takie zachowanie wywoła w nim agresję terytorialną i pies będzie bronił swoich zabawek, gdyż będzie się bał że może je stracić. Zamiast wyrywać zabawkę na siłę możemy zaproponować mu inną interesującą rzecz. Może to być np. przekąska. Wtedy pies odda nam zabawkę na zasadzie wymiany i zrozumie, że nie musi pilnować swoich rzeczy. Podczas wymiany zawsze używajmy komendy „puść”. Nie możemy straszyć psa, ani go bić, gdyż takie zachowania powodują agresję oraz niechęć psa do jego właściciela. Skarćmy go, ale nie używajmy do tego całej siły. Wystarczy sam gest, pies nie musi cierpieć, gdy zrobi coś źle. Jeżeli decydujemy się na pozwolenie naszemu czworonogowi spać na fotelu, kanapie, czy łóżku, musimy zdać sobie sprawę, że pies uzna to miejsce za swoje. W przyszłości może nie chcieć z niego schodzić by ustąpić nam miejsca. Dorosły pies może przejawiać objawy agresji dominacyjnej i chcieć udowodnić właścicielowi kto tu rządzi. Jeżeli zezwalamy pupilowi na spanie na kanapie czy łóżku koniecznie nauczmy go również schodzenia z niego na wydaną komendę. Aby nam się to udało powinniśmy pokazać mu, że zejście z kanapy wiąże się z innymi przyjemnościami. Używając komendy „zejdź” rzućmy mu na podłogę smakołyk, który zachęci go do zejścia. Po pewnym czasie pies zacznie wykonywać komendę bez nagrody, a my nie będziemy mieć kłopotu z odzyskaniem swojego miejsca. Decydując się na psa, którego chcemy wychować na swój sposób, pamiętajmy by kupić młodego psa (maksymalnie do ósmego miesiąca życia). Starsze psy posiadają już swoje nawyki i nie zawsze są chętne do ich zmiany. Pamiętajmy także, że wychowujemy psa już od pierwszych tygodni życia. Dlatego zawsze wykazujmy wobec niego przyjaźń, konsekwencje oraz wyrozumiałość. Nigdy nie stwarzajmy sytuacji, w których nasz pies może poczuć się zagrożony, gdyż właśnie takie sytuacje często wywołują agresję. Przestrzegając tych rad możemy posiadać w domu czworonoga nie przejawiającego nawet najmniejszych oznak agresji wobec nas, innych domowników oraz otaczającego go świata.