Herpeswiroza

Herpeswiroza to coraz częściej pojawiająca się choroba zakaźna i zaraźliwa. Jest ona wywoływana przez Herpesvirus F-205. Jest to wirus pochodzący z tej samej grupy, co wirus wywołujący opryszczkę u ludzi. Dla szczeniąt, szczególnie bardzo młodych wirus ten jest naprawdę niebezpieczny. Zarażenie najczęściej występuje przez kontakt ze zwierzętami chorymi (kontakt z wydzieliną z pochwy, nosa, gardła) lub z bezobjawowymi nosicielami choroby. Zakażenie takie może nastąpić poprzez kontakt płciowy, lub w przypadku noworodków przez łożysko w łonie matki. Pomimo tego, że choroba ta nie stanowi żadnego zagrożenia dla dorosłych psów, u których wywołuje jedynie lekką infekcję dróg oddechowych, często nieuważaną przez właściciela, jest on często śmiertelnym zagrożeniem dla szczeniąt do czwartego tygodnia życia. Nie jest on niebezpieczny dla ludzi. Na zakażenie wirusem najbardziej narażone są suki w ostatnich trzech tygodniach ciąży oraz szczenięta w pierwszych czterech tygodniach życia. Szczenięta nowonarodzone, oraz te do trzeciego tygodnia życia padają najczęściej bez żadnych objawów, bądź z objawami, które nie są charakterystyczne. Są to objawy takie jak:

  • niechęć do ssania,
  • silne wzdęcie brzuszka,
  • objawy nerwowe (szczeniak piszczy i zachowuje się nienaturalnie),
  • wyciek śluzowy z nosa.

Czasami możemy również spotkać się z tak zwanym syndromem krwotocznym, czyli kropelkowym wyciekiem krwi z nosa i wybroczynami. Sprzyjającym momentem rozwoju infekcji jest między innymi zbyt niska temperatura ciała szczeniąt. Niestety młode psy (konkretnie szczenięta do drugiego tygodnia życia) mają nie w pełni rozwinięte mechanizmy termoregulacyjne, więc temperatura ich ciała nie jest wyrównana. W temperaturze do trzydziestu dziewięciu stopni Celsjusza wirus ten może się rozmnażać. Powyżej trzydziestu dziewięciu stopni Celsjusza następuje zahamowanie replikacji. Dlatego tak ważne jest, byśmy nie podawali środków przeciwgorączkowych bez wyraźnej potrzeby. Zastosowanie takich leków u szczeniąt powinno zostać skonsultowane z lekarzem weterynarii. Tylko wtedy mamy pewność, że nie podajemy leków bez potrzeby. Ważnym jest również by dbać o to aby nasz szczeniak się nie oziębiał. Powinien on mieć stale zapewnione ciepłe posłanie oraz odpowiednią temperaturę pokojową. U szczeniąt starszych choroba ta przebiega dosyć łagodnie. Objawia się ona zapaleniem gardła oraz krtani i spojówek. Często starsze psy chorują bezobjawowo, stając się przy tym nosicielami wirusa. Pamiętajmy, że nosiciel wirusa to nie to samo, co zwierzę chore. U zwierząt reprodukcyjnych, zarówno psów jak i suk, wirus ten może spowodować bezpłodność oraz poronienia. Warto zaznaczyć, iż jeżeli ta choroba po raz pierwszy występuje w danej hodowli powoduje ona zazwyczaj sto procent strat szczeniąt nowonarodzonych. Dlatego tak ważnym jest by dbać o nasze psy i jednocześnie o ich kontakt. Zawsze powinny mieć zapewniony ciepły kąt, w którym nie będą trzęsły się z zimna i będą mogły spokojnie odpocząć. Tak samo jak my, tak i one potrzebują ciepła. Jeżeli chodzi o leczenie choroby, u szczeniąt ssących jest ono niemożliwe. Niestety wszystkie noworodki padają bez żadnych konkretnych objawów. Tak jak już wspomniałam ważne jest zapewnieniem młodym psom wysokiej temperatury otoczenia, lecz pamiętajmy, że przegrzanie również jest niezdrowe. Obecnie brak szczepionek przeciwko herpeswirozie. Zazwyczaj w celach profilaktycznych stosuje się jedynie tak zwaną paraimunizację. Jest to pobudzenie ogólnych sił odpornościowych organizmu zwierzaka. Sami więc widzicie, że dobre traktowanie naszego psa jest aspektem kluczowym. Powinniśmy zawsze o tym pamiętać i nie narażać go na złe warunki pogodowe, gdyż może to zagrażać jego życiu. Okażmy człowieczeństwo w stosunku do naszych małych przyjaciół.