Nowozelandzki biały

Wstęp

Króliki tej rasy swoje pochodzenie znajdują na obszarach Stanów Zjednoczonych gdzie wraz z zaczynającym się XX wiekiem zostały skrzyżowane przez swoich hodowców z białymi królikami – belgijskim olbrzymem i zajęczakiem. Powstałe króliki nowozelandzkie zyskały na wartości i stały się bardzo popularne wśród hodowli. Dodatkowo dzięki ich doskonale umięśnionemu tułowiu i stosunkowo szybkim okresie dojrzewania oraz tempem wzrostu ( około 2-3 miesiąc życia) były bardzo pożądaną zdobyczą. Jeśli chodzi o okres dojrzewania to warto wiedzieć, że już w latach młodzieńczych uzyskiwały zdolność rozpłodu oraz osobniki płci żeńskiej miały wysoką mleczność(matki).
Królik nowozelandzki pojawił się w Polsce po zakończonej wojnie. Zostały sprowadzone z Anglii i co dość ciekawe z wielką łatwością przystosowały się do panujących w naszym kraju warunków klimatycznych jak i zarówno hodowlanych. Szybkie uznanie pośród hodowców zdobyły dzięki swojej budowie i cechach charakterystycznych dla tej rasy królików. Stały się one głównym środkiem wykorzystywanym do produkcji przemysłowej, a dokładnie do króliczych brojlerów.

Proporcje ciała

Genotyp naszego pupilka: aa — – — –
Warto również wiedzieć że proporcje zapisane w poniższej tabelce ukazują stosunkową masę ciała odpowiednią do okresu życia(miesiąca) królików nowozelandzkich.

wiek (miesiąc)

3

4

5

6

7

8

masa w kg

2,1

2,8

3,4

3,9

4,1

4,2

Jeśli których z hodowców postanowi swojego pupilka pokazać ludziom i weźmie udział w wystawie, warto wiedzieć  o punktach jakie dostaje w wieku 8 miesiąca życia, a nawet i powyżej. Punkty zależą od wagi naszego zwierzęcia.

kg

3,50-3,69

3,70-3,99

4,00-5,29

5,30-5,50

pkt.

8

9

10

9

Jak już widzimy sami najniższa z dopuszczalnych mas  może osiągnąć 3,5kg, natomiast najwyższa 5,5kg.  Jednak rozróżnia się tutaj również płeć osobnika, zatem jurorzy zwracają dużą uwagę na płeć. Ponadto, przy końcowej ocenie przyjmuje się, że można dopuścić ewentualną możliwość niższej wagi o 5% od podanej w powyższej tabeli.

Budowa ciała

Króliki nowozelandzkie posiadają harmonijną budowę swojego tułowia. Ich dość walcowaty tułów jest średnich rozmiarów. Natomiast jest bardzo dobrze umięśniony i wyposażony w bardzo dobrze rozwinięty zad i przód.Posiadają  niezwykle szerokie łopatki i idealnie wyprofilowaną partie grzbietową. Ich wysoko osadzona głowa zamocowana jest na krótkiej szyi i dokładnie związaną z resztą ciała.Kończyny naszych pupilków są niezwykle silne, krótkie ale masywne. Samice w okresie starszym, mające około 1 rok życia, albo i więcej mają skłonność do posiadania, małego oraz symetrycznego podgardla. Króliki nowozelandzkie mają króciutki ogonek przytwierdzony do swojego ciała.
Jeśli chodzi o głowę tej rasy warto również dodać że samce posiadają troszkę krótsza głowę, natomiast jest dosyć szeroka, a jej profil określa się jako „garbonosy”. Samice posiadają dość delikatniejszą czaszkę , a ich profil jest mniej umięśniony. Ponadto mięsiste uszy naszych ulubieńców są grube i osadzone na silnych wiązadłach. Na górnych końcach są lekko zaokrąglone, całość dobrze owłosiona. Szacuje się, że długość jednego ucha może osiągać 10-11,5cm.

Okrywa włosowa

Króliki nowozelandzkie posiadają bardzo jedwabiste owłosienie. Jego długość może osiągnąć nawet 3cm. Okrywa jest gęsta i niezwykle sprężysta. Jeśli chodzi o ubarwienie to jak wiadomo z nazwy naszego uszatka”nowozelandzki biały” posiada on barwę białą, a raczej określa się ją jako śnieżnobiałą. Umaszczenie to występuje na całym ciele królika, głowie, uszach, ogonie.

Cechy szczególne

Za cechy szczególne dla tej rasy uważa się barwę włosów podszyciowych, która przybiera kolor śnieżnobiały, barwę pazurków, które osiągają białe i cieliste ubarwienie oraz barwa oczu, które są czerwone.

Wady dopuszczalne

Brak harmonii ciała,zbyt długa szyja. Cienkie uszy i ich słabe osadzenie. Brak zaokrąglenia na końcówkach uszu. Zbyt słabe owłosienie. Długie kończyny i brak mięśni. Występowanie podgardla. Rzadka okrywa włosowa. Wstępowanie żółtego nalotu na policzkach i liczne znaczenia na okrywie w barwie szarej. Barwa oczu i pazurów niezgodna z wymaganiami.

Podczas hodowli należy zwracać uwagę by króliki które chcemy pozostawić w dalszym etapie rozwoju miały jak najwięcej cech przybliżonych do prawidłowego wzorca opisanej powyżej.

Komentarze: “Nowozelandzki biały”