Kot czynnikiem kształcącym

      Trzymanie kota w domu ma racjonalny sens. Istotnym jest tu uczucie do wybranego zwierzęcia i hodowanie go wyłącznie dla przyjemności a nie dla ewentualnych korzyści. Kot w mieszkaniu sprawia tę przyjemność, zaś obcowanie ze zwierzakiem daje wiele szczęścia i radości. Przyroda tzn. roślinność ale także różnego rodzaju zwierzęta domowe, mają znaczny wpływ na człowieka, jego psychikę, usposobienie, charakter. Oddziaływanie może być bierne, gdzie rolę odgrywa spokój jaki nas ogarnia i radość jaką daje obserwacja sylwetki ukochanego pupila tak w czasie odpoczynku jak i w ruchu podczas zabawy i figlowania.

Aktywny wpływ natomiast polega na trosce o zwierzę, wyrabia w nas poczucie odpowiedzialności i obowiązkowości, mówimy tu o przygotowaniu dla podopiecznego posiłku, zabawa z nim czy też innego rodzaju zabiegi związane z higieną kota. W dziecku rozwijają się takie cechy jak przywiązanie, szacunek dla drugiej istoty
i poczucie sprawiedliwości czyli tego co wolno a czego nie wolno robić w stosunku do mniejszego czy słabszego. Rozbudzenie już we wczesnej młodości w człowieku obowiązku liczenia się z drugą istotą i poczucia nienaruszalności jej praw, czyli koronnych zasad współżycia w społeczeństwie, jest niezbędne w wychowaniu dziecka. Dobre i piękne cechy charakteru takie jak przyjaźń, uprzejmość, życzliwość, wyrozumiałość można w dziecku uwolnić karcąc egoizm i udzielając wskazówek  jak należy obchodzić się ze zwierzęciem.

      Stosunek człowieka do zwierzęcia to jednocześnie dwie sprawy tj. sytuacja samego zwierzęcia, oraz ta sama sytuacja jako wykładnik dojrzałości człowieka jego poziomu i stopnia kultury. Można to właśnie nazwać „kocia filozofia”

      Kot w domu to nie tylko pracownik tępiący myszy, to także obok człowieka pełnowartościowy współmieszkaniec dom, to żyjące stworzenie, które pragnie miłości i które należy darzyć uczuciem. Zwierzęta bowiem o wiele mocniej przeżywają doznania zmysłowe niż człowiek. Odnosi się to zarówno do doznań przyjemnych, radosnych jak i do cierpień, gdyż ich natężenie nie jest osłabione analizą własnego stanu psychicznego tak znanego człowiekowi a obcego zwierzętom. Zwierzęta wyrażają uczucia szczerze, i otwarcie bez jakichkolwiek kalkulacji i zahamowań, które lubią często występować w ludzkim świecie. Zwierzęta swoje uczucia wyrażają spontanicznie w najlepszym tego słowa znaczeniu.

      Najlepsze cechy zwierząt, którymi świecą nam ludziom przykładem i których powinniśmy się od nich uczyć to bez wątpienia wierność, lojalność, prawdomówność a ponadto a może przede wszystkim integracja psychiczna czyli zdolność oddawania się bez reszty doznaniom, bądź uczuciom.