Turecki Van

Turecki Van - Historia

Oryginalna, naturalna rasa która swoje pochodzenie przypisuje okolicom tureckiego jeziora Van skąd zaczerpnęły swą nazwę. W 1969 roku rasa ta oficjalnie została uznana za odrębną. W wyżej wymienionym roku, koty również zaczęły pojawiać się na wystawach.

Wygląd

W obecnych czasach  koty te możemy spotkać w wielu umaszczeniach, między innymi niebieskie czy czarne, jednakże najczęściej spotykanymi są te o śnieżnobiałej sierści która na ogonie i głowie połączona jest z rudawymi plamami. Warunkiem odróżniającym ten gatunek jest plama która występuje na głowie w kolorze takim samym jak ogon. Oczy tureckiego vana są zazwyczaj barwy bursztynowej lub niebieskiej, jednak dopuszczalne są przypadki kiedy kot posiada jedno oko błękitne, a drugie bursztynowe. Występowanie oczu w dwóch innych kolorach jest skutkiem wrodzonej wady, tzw. różnobarwności tęczówki.

  • Krótka głowa, nos prosty, płaski podbródek. Oczy nieco skośne, średniej wielkości zazwyczaj owalne.  Posiadają dosyć duże, zaokrąglone uszy różowe od wewnątrz.
  • Muskularny i smukły korpus oraz stosunkowo długi, dobrze owłosiony nieco puszysty ogon. Szczupłe pasujące do reszty, średniej długości łapy.
  • Między palcami koty posiadają fałd skórny, który podczas rozsunięcia palców tworzy coś pokroju płetwy. Jest to cecha charakterystyczna wyróżniająca je spośród innych kotów.

Charakterystyka

Wyjątkowy pod względem zarówno charakteru jak i umiejętności kot. Szczególnie można by powiedzieć wygadany kot, który z otoczeniem komunikuje się wieloma różnymi dźwiękami o różnym tonie, barwie czy też natężeniu.

Ciekawostka.. To co wyróżnia go na tle innych kotów, to talent jaki posiada – wyjątkowy talent pływacki. Czy ktoś z Was słyszał kiedyś o czymś podobnym? Może wydawać się to trochę niewiarygodne, a jednak !

Jego niebanalny charakter wyróżniają cechy takie jak żywiołowość, chęć do zabaw, czy śmiałość. Bardzo przywiązują się do domu w którym przebywają ale przede wszystkich do swoich właścicieli, spośród których jak większość kotów, upatrują sobie i wybierają jedną ulubioną osobę. Mimo przywiązania do domu i właścicieli, nie straszni im nowi goście którzy mogą przewinąć się przez dom. Wyjątkowo inteligentne, posiadają też sporą niezależność ale i dzięki przywiązaniu do właściciela z wielką chęcią towarzyszą mu w wielu czynnościach. Z radością wita swojego pana/panią wyczekując w progu domu, po tym jak poprzednio rozpoznaje kroki czy dźwięk np. samochodu.

Koty tego gatunku uwielbiają dużą przestrzeń, gdzie mogą się wyszaleć rozładowując swoją wyjątkową energię za pomocą zabaw, czy skoków, które zaraz po pływaniu należą do ich przyjemności.

Ciekawostka… Obecnie vany są pod ścisłą ochroną, ponieważ zagrożone są wyginięciem.

Pielęgnacja

Niezbyt wymagające futro, które nie wymaga zbyt wielu niecodziennych zabiegów pielęgnujących jak u niektórych ras. Należy tylko pamiętać by około dwa razy w tygodniu wyczesać futro, by usunąć obumarłe włosy i chronić zwierze przed powstawaniem uporczywych kołtunów. Ze względu iż koty posiadają sezonową wymianę sierści zarówno wiosną jak i jesienią, podobnie jak np. persy należy wtedy szczególnie  zwrócić uwagę na ich czesanie.

Rasa ta ponadto nie posiada krótkiego puszku, tzw. podszerstka który zapewnia idealną izolację przed zimnem. Posiadają tylko i wyłącznie sierść okrywową. Plusem posiadania wyłącznie sierści okrywowej, jest fakt, że koty po zmoczeniu bardzo szybko schną. Koty  te wyjątkowo nie boją się wody i lubią kąpiele, także raz na jakiś czas zalecana jest ich kąpiel.

Żywienie

Koty wymagają odpowiednio dostosowanej zbilansowanej diety. Sucha karma, która dostosowana jest do aktualnego etapu rozwoju, oraz energetycznych potrzeb powinna być podstawowym elementem codziennych posiłków. Suchą karmę należy uzupełnić o mokrą, jak również i gotowane warzywa czy też mięso. Uzupełnieniem posiłku może być woda.