Syberyjski

Wstęp

Upadek wschodu powiązany ze światem komunistycznym oraz proces otwierania granic spowodował, że w części zachodniej Europy została rozpowszechniona wcześniej nieznana rasa zwierząt. Stało się to, ponieważ żelazna kurtyna zatrzymywała wszystkie bogate odkrycia. Nieznana rasa okazały się być przepiękny koty syberyjskie różnego umaszczenia. Tereny obecnej Rosji ze względu na problemy społeczne i ekonomiczne zaprzestały regularna hodowle, więc skazane na los zwierzęta same się mnożyły i przeistoczyły się w półdługie koty wiejskie o charakterze swoich przodków.  Możemy zatem powiedzieć ze ich ewolucja tworzyła się bez jakiejkolwiek pomocy osobników ludzkich. Jako początek rasy określa się wiek XVII oraz niektóre zapiski datują XI wiek. Koty syberyjskie jak sama nazwa wskazuje pochodzą z terenów Syberii. Zamieszkują one w największym procencie domy w Rosji, jako koty domowe. Występowanie tej rasy poza obszarami Rosji ukazało się dość nie dawno, a na terenach zachodnich dopiero w momencie upadku ZSRR. Rok 1989 był czasem ewolucyjnym dla kotów syberyjskich, ponieważ zostało odkryte na obszarze Związku Radzieckiego przez małżeństwo Schultzu (byli miłośnikami kotów w tamtejszych czasach-NRD). Nabyli oni kilka sztuk w miejscowości Leningrad, które rozpoczęło ich hodowle. Nie wiadomo jednak jak proces ewolucji rozwijał się dalej. Wiadomo natomiast, że w Polsce już w 1989 roku rozpowszechniono tę rasę a przyczyniła się do tego nijaka Jolanta Sztykiel kiedy zapragnęła zakupić pierwszego kota syberyjskiego.

Charakter

Koty syberyjskie posiadają bardzo duży temperament i niezwykła osobowość. Wszelkie cechy: wrażliwość, pewna szybkość reakcji, bogata inteligencja, uczuciowość i lekki dystans od swojego właściciela – to cechy charakterystyczne dla przodków kotów tej rasy. Pomimo, że są wrażliwe to jednak może być to mylne, ponieważ poprzez zachowanie dystansu nie łatwo zdobyć zaufanie u swojego podopiecznego. Jednak w momencie kiedy nasz pupilek uzna ze czas nam zaufać możemy być pewni ze będzie wiązało się to z lojalności wobec nas, przywiązaniem i ogromną uczuciowością.
Ta rasa jest szczególna, wdzięk i subtelności oraz brak jakichkolwiek zachowań agresywnych powodują, że koty syberyjskie są idealnymi kotami domowymi. Nigdy się nie narzucają, natrętność i natarczywość również jest im obca. Lubią być w centrum uwagi, więc odczuwane potrzeby mogą być jasno sygnalizowane. Ich gadatliwość i komunikacja nie sprawiają problemów, ponieważ ich barwa głosu powoduje, że ich dźwięki są miłe dla uszu i ciche.
Koty syberyjskie są bardzo ciekawymi zwierzakami, kochają wspinaczki i łobuzowanie na podwórku. Skakanie i odkrywanie nowych zakątków w domu czy ogrodzie należy do ich ulubionych zajęć. Są bardzo pomysłowe i maja wspaniała wyobraźnie co powoduje, że same znajdują sobie pomysły do zabaw. Jednakże mimo wszystko ich zaniedbywanie może powodować, że zazna szukać wrażeń w bardzo niebezpiecznych warunkach, należy więc zatem od czasu do czasu(jak najczęściej) zajmować się naszymi pupilkami.Dobrym sposobem rozwiązania jest zakup kolejnego przyjaciela(kota bądź psa) który również jak syberyjskie koty będzie potrafił zaprzyjaźnić się z nowym osobnikiem. Takie rozwiązanie problemów będzie odpowiednie dla obu stron.

Koty syberyjskie lubią każdy rodzaj powierzchni, przeróżne werandy, balkony i inne wybiegi są dla nich jednak najlepsze. Uwielbiają świeże powietrze i nawet mróz lub deszcz nie są w stanie przeszkodzić im w dobrej zabawie.
Wiadomo również, że koty tej rasy nie ukazują swojej agresywności, pomimo swojego mocnego charakteru umieją być bardzo ostrożnie i delikatne. Otwarta konfrontacja z dodatkiem pikanterii – pazurów lub zębów nie wchodzi w grę, wybierają najczęściej drogę ucieczki. Wygląd może być mylny, bo jednak mimo tej zewnętrznej „dzikości” są wspaniałymi towarzyszami życia, kochają zabawy z dziećmi a także z dorosłymi osobnikami w domu.  Potrafią ukazać swoje uznanie i miłość w najbardziej możliwie ukazywalny sposób.
Zwierze ruchliwe i żywiołowe, nie ma niszczycielskich zapędów, kocha odpoczywanie na wysokich półkach i szafach. Wspaniały myśliwy, może być to związane z jego przeszłością, gdzie syberyjscy mieszkańcy używali te koty jako swoich stróżów domu, są one czujne i reagują mruczeniem w razie zagrożenia i nadchodzącej osoby którą uważają za obcą. Jego serdeczność i niezależności powodują, że koty syberyjskie są wspaniałymi kotami.

Pielęgnacja

Koty syberyjskie posiadają dość długą pokrywę włosową, jednak to nie stanowi większego problemu w czasie jakiejkolwiek pielęgnacji. Futro nie kołtuni się, jednak takie miejsca na ciele jak pachy bądź pachwiny mogą mieć zdolność do występowania jakichkolwiek kołtunów. Wystarczający jest zabieg czesania,  możemy wykonywać go nawet raz na kilka dni. Czesać należy gęstym grzebieniem, powodując, że martwe włosy zostaną zlikwidowane, a żywe pobudzone do dalszego wzrostu. Uszy należałoby czyścić specjalnym preparatem dla kotów(możemy zakupić go u lekarza weterynarii) oraz wilgotnym wacikiem przemywać oczka kociaka. Jeśli chodzi o pazury i żeby należy zwrócić się do weterynarza, który przeprowadzi regularny zabieg obcinania pazurków. Możemy dodatkowo pomoc pupilkowi zedrzeć pazurki dając mu dostęp do drzew lub jakiegoś kawałka drewna.

Idealny kot dla alergika

Koty posiadają w swojej ślinie białko inaczej  FEL D-1, w momencie czyszczenia się kot przenosi białko w swoje futerko za pomocą języka i białko wysycha na futrze. Cząsteczki śliny są małe więc powietrze nie jest w stanie ich usunąć.
Koty syberyjskie posiadają bardzo małe ilości FEL D-1  i właśnie to powoduje, że osoby uczulone nie odczuwają złych powikłań związanych z alergią będąc w pobliżu kota tej rasy.
Jednak wiadomo, że osoby posiadające alergie powinny skonsultować się w każdym przypadku z lekarzem rodzinnym oraz hodowca w razie ewentualnych zastrzeżeń posiadania kota. Możliwa jest również wizyta w hodowli i samodzielne przekonanie się w razie jakichkolwiek wątpliwości.

Wzorzec

Koty syberyjskie charakteryzują się dość szerokimi uszami, a na nich posiadają możemy spotkać frędzelki. Ich skośne oczy są niezauważalne, natomiast posiadają między poduszkami i na łapach wystające frędzelki. Tylne łapy zaopatrzone są w „portki”. Ogólnie mówiąc, koty syberyjskie są średnich bądź dużych rozmiarów. Samice są mniejsze od samców, co wnika na wagę. Osobniki płci męskiej osiągając od 8 do 10kg, natomiast płeć żeńskie waży do 6kg. Masywne ciało naszych pupilków spowodowane jest mocnym i silnym kośćcem. Podsumowując syberyjskie zwierzaki mają wygląd majestatyczny.

Futro

Koty syberyjskie posiadają bardzo gęste futro, jest ono zakwalifikowane do kategorii włosów półdługich. Natomiast jego włos okrywowy jest twardy, nieprzemakalny oraz błyszczący. Znajduje się na całym ciele, wydłuża od momentu łopatek aż do zadu, opada na boki i przykrywa górna część ogona.  Podszorstek jest typu podwójnego, jest gęsty i dość zwarty w czasie trwania zimy, jednak w porze lata jest on nieznaczny. Włos okrywowy nigdy nie formuje się w kołtuny. Sierść służąca zdobieniu występuje w czeszcie grzywy i kołnierza, inaczej kryza, jest ona znacznie gęsta i stosunkowo długa. W dzisiejszych czasach możemy rozróżnić dwa rodzaje kołnierza. Pierwszy z nich to kołnierz okrągły – jest równej długości na całej skali, drugi  to kołnierz owalny- charakteryzuje się tym, że na bokach jest znacznie dłuższy niż pod podbródkiem.  U kotów norweskich typu leśnego występuje forma kołnierza trójkątnego co nie jest dopuszczalne u kotów syberyjskich. Klatka piersiowa jest porośnięta sierścią zwarta i dosyć gęstą tzw. żabot. Koty tej rasy posiadają szeroki kołnierz co świadczy o ich dostojności. Troszkę krótsza sierść występuje na obszarze szyi, tworzy to granicę pomiędzy masywnie wyprofilowanym tułowiem i głowa. Koty syberyjskie posiadają puszysty ogon i tzw. „portki”.

Kolorystyka

Koty syberyjskie możemy podzielić na dwie odmiany. Pierwsza – klasyczna i druga Neva Masquarade.  Koty klasyczne są spotykane w barwach pomieszanych z odcieniem białego, wykluczając liliowy, czekoladowy, cynamonowy oraz bez jakichkolwiek oznaczeń. Natomiast umaszczenie drugie typu Neva Masquarade to liczne znaczenia formy pointy, wliczając łapy, ogon, maską bądź uszy.