Maine Coon

 

Olbrzymy o wyjątkowo łagodnym usposobieniu, to właśnie Maine Coon. Te niezwykle inteligentne stworzenia pochodzą z Ameryki Północnej. Bardzo popularne jeśli chodzi o rasę hodowlaną. Jako rasa kotów domowych, uznawane są za największych jej przedstawicieli.

 

Pochodzenie

 

Pochodzenie Maine Coona jest nie do końca wyjaśnione, a zarazem bardzo ciekawe. Istnieje wersja, że jego przodkami był ryś amerykański i szop pracz. Ile by nie było wersji – jedno jest pewne, Maine Coon powstał dzięki siłą natury, bez ingerencji człowieka. Najprawdopodobniej Maine Coony wywodzą się z rasy kotów europejskich krótkowłosych, które wraz z pierwszą ludnością przybyły do Ameryki. W czasie ewolucji jaką przechodziły, zmieniały się i przede wszystkim uodparniały na różnorodne tamtejsze warunki. Wiadomo również, że jest to rasa kota wystawowego. Pierwsza wystawa odbyła się w 1860 i od tej pory Maine Coony na wstawach cieszyły się dużym powodzeniem, zgarniając tytuły. Po kilkudziesięciu latach, rasa zaczęła schodzić na drugi plan, a na ich miejsce pojawiła się nowa rasa wystawowa. Po zejściu kotów na dalszy plan, mówiono nawet o wyginięciu rasy. Po jakimś czasie koty znów powróciły. W 1976 roku, Maine Coon został uznany jako rasowy kot, do największego rejestru kotów rasowych w Ameryce. Przez FIFe  zostały uznane w 1983 roku. Koty znów zaczęły pojawiać się na wystawach, gdzie zachwycały swoim urokiem i charakterem. Dopiero w 1997 roku w Polsce pojawiły się Maine Cooony, które zostały dopuszczone do hodowli, tym samym stając się bardzo popularną rasą w naszym kraju, mającą wielu zwolenników.

 

Wygląd

Jako najwięksi przedstawiciele kotów domowych, potrafią osiągać duże rozmiary. Jednak mimo dużych rozmiarów są bardzo łagodne i  przyjazne dla społeczeństwa. Długie łapy, dobrze zbudowana sylwetka o dużej muskularności zamknięte pod oryginalnym, gęstym i piękny futrem. Waga Maine Coon w przypadku męskich, dojrzałych osobników średnio waha się miedzy 6 a 10 kilogramów. Zdarzają się również nieco większe przypadki. Co ciekawe Maine Coony bardzo szybko przybierają na wadze, i już mniej więcej w 10 miesiącu życia sporo ważą. Kotki jak w większości przypadków, w tym również są nieco mniejsze, a ich waga to średnio 6 kilogramów. Prócz dość dużej wielkości, charakteryzuje je również długość. Mogą osiągnąć nawet metr długości. Półdługie włosie jakim są pokryte doskonale chroni przed wodą oraz niskimi temperaturami. W okresie zimowym futro rośnie, stając się przy tym jeszcze dłuższe. Pięknie prezentujący się, mierzący tyle samo co ciało Maine Coona jest również gęsty i puszysty. Głowa kształtem przypomina trójkąt, ma piękne rysy. Oczy umiejscowione szeroko od siebie, są dość duże, lekko skośne. Oczy występują w wielu kolorach. Uszy dość szerokie, wysoko osadzone są zakończone tzw. pędzelkami. Kolorów w jakich występuję jest wiele, jednak najbardziej spotykanym jest ten pręgowany w kolorze brązowym.

 

Charakter

 

Tak duży kot jak Maine Coon kryje w sobie bardzo łagodny i spokojny charakter. Przywiązują się do ludzi, i są wręcz stworzone do życia z nimi. Nie tylko świetnie odnajdują się w towarzystwie człowieka, ale i innych zwierząt. Dzięki opiekuńczości jaką mają wpisaną w swoje usposobienie, równie dobrze czują się w towarzystwie nawet małych dzieci. Będą dla nich łagodne, opiekuńcze i przede wszystkim podatne na wszelkie  nadmierne uczucia ze strony dzieci. Maine Coony są niezwykle inteligentne, co da się zauważyć przebywając z nimi na co dzień. Równie szybko uczą się wszelkich sztuczek. Lubią zabawę, i doceniają czas jaki im się poświęca, ponieważ nie lubią nudy, i przebywania w jednym miejscu. Gdy jesteśmy zajęci czymś  innym, i nie możemy poświęcić mu uwagi, zapewne bardzo szybko zmienimy zdanie i przyłączymy się do zabawy z nim, ponieważ uporczywie  będzie do tego dążył. Maine Coony nie miauczą. Wręcz przeciwnie, podobnie jak ptaszki porozumiewają się ćwierkaniem, gruchaniem i trelami. Charakter tej rasy można zamknąć w paru słowach opisujących go . Są to pełne oddanie a zarazem niezależność, łowność a zarazem pełna łagodność. Pełne sprzecznych słów, jest jego usposobienie – ale właśnie to świadczy o jego wyjątkowości.

 

Pielęgnacja

 

Nie wymagają aż tak wielu, skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych jak mogło by się wydawać patrząc na ich futro, które jest dość długie i gęste. Wizyty w salonach piękności dla zwierząt też nie będą tu potrzebne. Można by powiedź, że koty te same w sobie mają duży wpływ na pielęgnacje siebie. Na wiosnę, gdy za oknem zaczyna robić się ciepło Maine Coony, zrzucają futro praktycznie całościowo, czyli linieją. Dla właścicieli jest to duża ulga, ponieważ w domu przez jakiś czas nie unoszą się kłębki sierści. Zimą znów, gdy dni są coraz krótsze, a za oknem temperatury oscylują w okolicach poniżej zera stopni Celsjusza futro odrasta, i prezentuje się w całej okazałości. W sytuacji gdy kot nosi na sobie dumnie piękne gęste futro, należy je odpowiednio pielęgnować. Regularne wyczesywanie to podstawa by nie dopuścić do kołtunienia się sierści, ze szczególną uwagą na ogon. Ogon Maine Coona jest bardzo wrażliwym miejscem, często dochodzi tam do kołtunienia się futra, które w efekcie pozbycia się kołtunów dość długo odrasta. Ze względu na dużą objętość futra, szczególnie w okresie dorastania kota, może się ono przetłuszczać. Ogon w tym przypadku znów, jest miejscem najbardziej na to narażonym. Zbiera się tam dość gęsta, lepka, ciemnobrązowa wydzielina. W tym wypadku również może to prowadzić do wypadania sierści. By temu całkowicie zapobiec zaleca się kąpiele, w trakcie gdy najbardziej kot narażony jest na przetłuszczanie. Dodatkowo powinno się używać specjalnych preparatów, czy pudrów które będą świetnym środkiem zapobiegawczym. By futro Maine Coona było lśniące, pełne blasku i pozbawione kołtunów, należy regularnie stosować powyższe zabiegi. Prócz dbałości o futro, nie należy zapominać o innych, równie regularnych zabiegach. Są to czyszczenie uszu, oraz obcinanie pazurów. Oczywiście chyba nie trzeba tutaj wspominać o obowiązkowych szczepieniach. Ze względu iż Maine Coony dosyć łatwo łapią choroby związane z uzębieniem, a więc za pomocą specjalnych preparatów należy czyścić im zęby. W przypadku gdy kot nie pozwoli dopuścić nam siebie do jego uzębienia, powinniśmy udać się do lekarza weterynarii, gdzie zabieg ten wykonany zostanie profesjonalnie.

 

Żywienie

 

Głównym składnikiem żywienia Maine Coona jest sucha karma, uzupełniana od czasu do czasu morką. Kotu należy również dostęp do zawsze świeżej wody.