Cejloński

Wstęp
Uważany za niewielkiego kota o dość dzikim umaszczeniu zamieszkującego tereny Sri Lanki (stąd nazwa kota).  Został sprowadzony dopiero po 1984 roku do Europy, ponieważ w tym czasie jego rasa uzyskała wielką popularność. Kot cejloński z charakteru jest zwierzakiem ufnym i przyjaznym, a także w pełni oddającym się człowiekowi.

Historia
Historycy i znawcy tych kotów do dzisiejszego dnia nie potrafią przedstawić prawdziwej genezy życia kota cejlońskiego.  Jedna strona opowiada się za tym, że to naturalnie powstała rasa pochodząca ze Sir Lanki, natomiast druga uważa, że to dzięki długotrwałej hodowli i programowi hodowlanemu przyjmującego krzyżówki różnych odmian rasowych, a szczególnie kotów singapurskich, możemy w dzisiejszych czasach hodować nasze pupilki. Możemy być pewni natomiast, że w dawnych czasach na obszarach Sri Lance  kot cejloński uważany był za maskotkę wykorzystywaną w celach zapewnienia bezgranicznego szczęścia domowi i jego mieszkańcom. Kształt futerka na głowie kota tej rasy jest charakterystycznie podobny do głowy kobry, to dla buddystów jest bardzo pozytywnym symbolem.
Dr Paolo Pellegatta znany jako włoski znawca w dziedzinie kotów w 1984 roku rozpowszechnił w Europie pierwsze  cejlońskie koty. Nie potrzeba było dużo czasu by koty zrobiły furorę wśród europejskich hodowców, a także owładnęły swoim urokiem cały świat.

Wygląd
Nasz pupilek jest dość małym kotkiem o średnich rozmiarach. Posiada krępą i muskularna budowę ciała. Jednak jego kruchy kościec jest bardzo delikatny, a kończyny stosunkowo szczupłe. Klatka piersiowe Cejlończyka jest głęboka i nieco zaokrąglona, a także szeroka. Jego krotki ogon jest wysoko osadzony oraz charakterystycznie pogrubiony u nasady. Kości policzkowe i same policzki są idealnie ułożone, proporcjonalnie do całej głowy kota. Jego dość krótki nos i szeroko rozstawione oczy są duże i migdałowe. Kot Cejlończyk posiada również niezwykłe uszy stosunkowo dużych rozmiarów osadzone dość wysoko. Barwa oka może wystąpić w różnych odcieniach zaczynając od żółtego, a kończąc na zielonym.
Koty tej rasy posiadają delikatne i jedwabiste w dotyku futerko o krótkiej długości. Podszycie całej okrywy włosowej jest stosunkowo małe. Umaszczenie futra  waha się w kolorach charakterystycznych dla Abisyńczyków – barwa złota, beżowa, piaskowa. Na bokach tułowia i samym grzebiecie owłosienie ma tzw. typ aguti, czyli posiada nieco ciemniejsze prążki. Na brzuszku kota może wystąpić prążkowanie barwy jasnej, ale również istnieje możliwość pojawienia się ciemnych cętek.  Interesującym przypadkiem jest fakt, że na głowie naszego podopiecznego istnieje liter „M” ( przypominająca znak głowy kobry), a na szyi kota widnieje znamię w kształcie naszyjnika. Ogon i kończyny posiadają pierścienie lub paski o charakterystycznym i wyraźnym wyglądzie.

Charakter
Cejlońskie koty są z natury miłe i zrównoważone. Posiadają duży temperament i chętnie się uczą. Uwielbiają towarzystwo i lubią zabawy ze swoim właścicielem. Lubią pomagać w czynnościach domowych np. jeżdżąc na odkurzaczu, czy bawiąc się szczotką. Wszędzie lubią podróżować, wiec nie ma miejsca gdzie by nie zaglądały. Wszędzie ich pełno w domu, są ciekawskie i lubią sprawdzać swoją aktywność wspinając się po meblach lub firankach. Nienawidzą siedzieć bezczynnie w domu i czekać, same angażują domowników w zabawie. Ich ulubionym zajęciem są również podróże po ogrodach czy parkach. Z racji że uwielbiają wspinaczki należy zaopatrzyć je w jakiś wysoki drapak, żeby mogły przy okazji zdzierać swoje pazurki. Ich przywiązanie do ludzi jest stosunkowo wysokie, dlatego nie należy zostawiać ich samych na parę godzin. Są niekonfliktowe dlatego też bardzo dobrze się dogadują z innymi zwierzakami w domu.