Abisyński

Kot  abisyński

Pochodzenie

      Jedną z najstarszych ras kotów domowych jest Abisyńczyk. Uwidocznił się w naturalny sposób, bez wpływu człowieka i genetyki. Było to dosyć dawno, bo gdzieś około połowy 1800 roku.

Rzecz jasna, dotyczy to pierwszego kota tej rasy, którego zobaczyły oczy Europejczyków, bo rodowód Abisyńczyków sięga znacznie dalej. Występuje  kilka teorii na temat ich pochodzenia, lecz nie można przyjąć że są to źródła do końca pewne. Są one jednak  dosyć ciekawe i warto choć skrótowo je zilustrować. Jedna z  legend odnosząca się do korzeni Abisyńczyków prowadzi do starożytnego Egiptu, a zatem kilka tysięcy lat wstecz. Egipt słynął z umiłowania kotów, które darzył  szacunkiem i szczególnymi względami. Tak dalece, że uwieczniano je razem z Faraonami na różnych malowidłach, sporządzano ich posagi. Koty abisyńskie swoja urodą, budową ciała, okazałymi uszami przypominają te królewskie, święte koty. Toteż być może jest gdzieś w historii owej ziarenko prawdy. Genetycy natomiast dopatrują się źródeł kota abisyńskiego w okolicach obejmujących zachodnie wybrzeża Indii oraz wyspy zachodniego wybrzeża Kenii lub Azji. Jak widać, nie jesteśmy w stanie jednoznacznie określić miejsca narodzin tej pięknej rasy.

      Bardziej prawdopodobną, wyłączywszy powyższą tezę naukową , choć też nie do końca oczywistą chociaż  udokumentowaną  historią o pochodzeniu kota Abisyńczyka jest ta mówiąca o przywiezieniu kota z Etiopii, zwanej niegdyś Abisynią co wyjaśniałoby nazwę danej rasy. Zawdzięczamy to żonie pewnego oficera wojsk brytyjskich, która oczarowana  napotkanym w aleksandryjskim porcie kotem, nie zawahała się zabrać go ze sobą do domu. I w ten oto nieistotny sposób kot abisyński pojawił się w Europie. A już kilka lat później, koty te były pierwszą rasą oficjalnie wystawioną na pokazie Crystal Palace Showin w Londynie. Niemniej jednak koty tam demonstrowane znacznie odbiegały od Abisyńczyka z dzisiejszych pokazów. Wytłumaczenia możemy się dopatrywać w normach hodowlanych, panujących w ówczesnej Europie. Czystość rasy nie była pierwszoplanowa, koty abisyńskie krzyżowano nie tylko z Abisyńczykami, ale także z innymi różnymi kotami krótkowłosymi, jak przykładowo z Brytyjskim krótkowłosym lub Syjamem.

      Pod koniec XIX wieku rasa ta była znana w Wielkiej Brytanii, gdzie ją uszlachetniono wykorzystując tego koty importowane z Afryki. Wprowadzano do hodowli między innymi  koty orientalne, w celu  ujednolicenia wysmukłości sylwetki. W ten oto sposób powstał kot o ekstrawaganckim wyglądzie i wytwornym pokroju, o szczególnych cechach futra.  Koty abisyńskie zdobyły światowe uznanie dopiero po drugiej wojnie światowej. Podczas gdy w Europie ich hodowla była w stanie zupełnego zastoju, Amerykanie doprowadzili hodowlę kotów abisyńskich do wysokiego poziomu i dopiero pierwsze sprowadzone do Europy ze Stanów Zjednoczonych koty abisyńskie o wysokich walorach przerwały tę stagnację. W 80 latach   także w Europie rozpoczął się rozwój hodowli kotów abisyńskich spowodowany wieloma sukcesami na pokazach kotów tej rasy. Od tego czasu powstał prawdziwy barwny korowód odnoszący się do okrywy włosowej, który nawet trudno byłoby opisać.

Charakter

      Abisyńczyki mają charakter  kotów pierwotnych. Są one zagorzałymi łowcami, uparte, a dodatkowo gwałtownie reagujące,  nie unikają żadnych nadarzających się okazji do walk. Nie znoszą przymusu, a wybraną przez siebie osobę „wychowują” według swojego uznania i woli. Jednak gdy pozyska się ich akceptację i  sympatię, to jest to w przyjaźń do końca życia. Ich radosne usposobienie i zainteresowanie wybraną osobą są nie do opisania. Kto raz poddał się czarowi Abisyńczyków  już nigdy nie zechce mieć kotów innej rasy. Koty te słyną ze swojego wyjątkowego przywiązanie do właściciela. Nigdy nie zrezygnują z okazji uczestniczenia we wszystkich naszych zajęciach, ale też nie narzucają się właścicielowi. Lubią zajrzeć w każdy kąt, ale dzięki swojemu niezwykłemu wdziękowi  rzadko zdarza się im wyrządzić większe szkody. Wiele radości sprawia im  aportowanie niewielkich przedmiotów. Mają niewyczerpaną energię do zabaw, dzięki czemu są dobrymi towarzyszami dla dzieci. Nie są zbytnio wymagające co do przestrzeni życiowej, całkiem dobrze radzą sobie w niewielkich mieszkaniach. Są to koty, które nie miauczą, w ostateczności wydają z siebie świergotliwe odgłosy.

Wygląd

Są kotami średniej wielkości, o silnym umięśnieniu ale zwinnym ciele. Kończyny mają dobrze umięśnione i wysmukłe, zakończenie łap zaś wąskie, owalne. Długi ogon z wyraźnie ostrym końcem jest gruby u nasady i wraz z resztą ciała, a więc głową, tułowiem i kończynami, stanowi wzór doskonałej harmonii proporcji. Duże, pełne wyrazu oczy
w kształcie migdałów są dość szeroko rozstawione i błyszczą barwą bursztynowożółtą lub zieloną. Futro jest krótkie, delikatne  przylegające do ciała  z niewielką ilością podszycia, lekko opalizujące. Charakterystyczną cechą  kotów abisyńskich jest jednak klasyczny  rysunek futra spowodowany genem agouti, który sprawia, że każdy włos ma kolorowe prążki. Takie prążki spotyka się tylko u tej rasy i dlatego nazywa się je abisyńskim tickingiem. Na każdym włosie jest od 3 do 6 prążków, na przemian jaśniejszych i ciemniejszych, co wywołuje osobliwy efekt charakterystyczny dla kota abisyńskiego. Występujące jaśniejsze miejsca na sierści wokół oczu i warg oraz znak „M” na czole są pozostałościami rysunku tabby, podobnie jak czarna kreska na powiekach wokół oczu i obrzeżenie czerwonego lusterka nosa oraz pręga grzbietowa. Wszystkie koty abisyńskie na tylnej stronie małżowiny usznej mają „odcisk kciuka”
a w kącie oczu smużkę, która nadaje pyszczkowi wyraz pewnej dzikości. Koty te, zazwyczaj poruszające się z godnością, potrafią zaskoczyć niespodziewanym wybuchem  żywiołowości. Gen agouti i typ rasy powodują, że abisyńczyki mają wygląd małych pum, a ich niewyczerpana energia jest porównywalna do energii dzikich kotów. Rozpiętość barw futra abisyńczyków w ostatnich latach bardzo się rozszerzyła, w wyniku czego powstało wiele nowych atrakcyjnych odmian.Chociaż najbardziej pożądanym będzie zawsze naturalnie ubarwiony kot abisyński, koty w wielu różnych odcieniach są w ostatnich latach coraz bardziej dostępne.

 

Pielęgnacja

Kot abisyński podobnie jak inne rasy krótkowłose nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych, ponieważ jego futro jest krótkie i prawie całkiem pozbawione podszerstka. Szczotkowanie kilka razy w tygodniu całkowicie wystarczy. Pozwoli pozbyć się martwych włosów i umożliwi zachowanie lśniącego futra w idealnym stanie. A co ciekawsze, koty nasze zabiegi uznają za wyznanie przywiązania, miłości i dozgonnego oddania. Co pewien okres czasu trzeba też przycinać pazury. A najlepiej przygotować kotom drapaki, miejsca, w których naturalne instynkty drapieżników znajdą zaspokojenie. Wymagania żywieniowe tych kotów także nie są wygórowane. Dobrze zbilansowana dieta, karma odpowiednia do wieku i kubków smakowych naszych ulubieńców, sprawdzi się doskonale. A łącznie z nieograniczonym dostępem do świeżej wody, czystą kuwetą i aktywnym trybem życia pozwoli dożyć kotom sędziwego wieku tj. nawet 15 lat. Właściwa dieta jest bardzo ważna w przypadku kotów hodowlanych i pokazowych. Nie można pozwolić na to  aby pojawiła się u nich nadwaga, która zakłóci proporcjonalność smukłej sylwetki.

Zagrożenia

Ich zdrowie i sprawność  należą do najcenniejszych właściwości tych kotów,  są one jednak obarczone pewną chorobą dziedziczną, która jest skutkiem prężnej i intensywnej hodowli. Choroba ta, nazywana postępowym zanikiem (atrofią) siatkówki, występuje w wielu hodowlach, a wykryć ją można tylko poprzez specjalistyczne badania weterynaryjne. Koty dotknięte tą chorobą po kilku latach ślepną, lecz już znacznie wcześniej można zauważyć zmętnienie rogówki. Chore koty trzeba natychmiast wyeliminować, ponieważ tylko w ten sposób można przeszkodzić dalszemu rozprzestrzenianiu się wady genetycznej. Przed zakupem młodego kota abisyńskiego, zawsze obowiązkowo należy żądać świadectwa, że rodzice nie są nią obarczeni chorobą.

Innymi chorobami, specyficznymi dla tych ras są: Amyloidoza, Kinaza pirogronianowa, choroby dziąseł. Ze względu na aktywny tryb życia są takżebardzo podatne na uszkodzenia mechaniczne, jak zwichnięcia rzepki.

Podsumowanie

Kot abisyński jest bardzo towarzyski, łatwo nawiązuje kontakt zarówno z człowiekiem, jak i z innymi zwierzętami. Lekki, zwinny i ruchliwy jest doskonałym towarzyszem dla dzieci i dorosłych. Jego niespożyta energia i ciekawość świata powodują, że daje się sprowokować do każdej zabawy. Uczy się aportować drobne przedmioty i bawić małymi piłeczkami. Ponieważ jest bardzo ciekawy, wszędzie towarzyszy człowiekowi, sprawdzając, co się dzieje. Ze względu na łatwość kontaktu i całkowity brak agresji w krajach skandynawskich kot abisyński jest wykorzystywany do felinoterapii dzieci i dorosłych.