Koci katar

Koci katar

Uważany za chorobę zakaźną, określa się jako uleczalną chorobę, jednakże dla młodszych kociąt może zakończyć się ze skutkiem śmiertelnym. W skład jej dolegliwości należą – zapalenie górnych dróg oddechowych, jamy nosowej, przewlekłe zapalenie jamy ustnej i spojówek.

Koci katar nie bierze się z niczego, do jej przyczyn możemy załączyć dwa wirusy: Caliciwirus(FCV) i Herpeswirus typu nr 1 (FHV-1), a dodatkowo przez różnorodne zarazki i bakterie. Jak się okazuje najmniej odpornym na środowisko zewnętrzne wirusem jest Herpeswirus. Takie czynniki jak dość wysoko temperatura czy środki dezynfekcyjna powodują jego zniknięcie. Jednak w odróżnieniu do Herpeswirusa Caliciwirus charakteryzuje się znaczniejszą odpornością. Potrafi on przetrwać aż do 10 dni w zwykłym środowisku zewnętrznym oraz z tego co odkryto o wiele słabiej działają na niego środki ochrony czystości.

Tak jak już sama nazwa wskazuje to koty są nosicielami zarazków tego schorzenia. Mają one zdolność do zarażania nawet po 3 miesiącach od ustąpienia opisywanej choroby. Dodatkowo może też wystąpić podobne zjawisko jak u ludzi, że będą one nosicielami przez całe swoje życie, a osobiście nie będą mieć żadnych objawów choroby. Zaraz mogą być przekazywane drogą kropelką , ponieważ zamieszczone są w wydzielinie nosowej jak i w gardle czy worku spojówkowym , ale i kał oraz mocz mogą być skupiskiem zarazków.

Proces zarażania

Zarażenie katarem jak już wiemy może wystąpić za pomocą drogi kropelkowej oraz kontakt z zarażonym już kotem. Jego wydzieliny, bądź bliskie relacje z nosicielem, a także dodatkowo wspólne korzystanie z kuwety, miski, zabawek bądź rąk właściciela.

Zarażenie wirusem FHV-1 następuje również przez drogę płodową , matka zaraża swoje kocięta w czasie ciąży. Wirusy lubią również zostawać na butach czy ubraniu a kot ocierający się o nie może się nieświadomie zarazić. Jednakże dużym plusem jest to, że najczęściej na tą chorobę zarażone są koty zamieszkujące schroniska, piwnice czy hodowle, także naszemu pupilkowi w domu nic nie grozi. Największa możliwość zachorowania jest w wieku 6-12 tygodni , wtedy młode kocięta są w największym niebezpieczeństwie.

Objawy

Choroba przebiega w różnych odległościach czasowych mające przeróżne objawy. Wszystko zależy od silnego organizmu zaatakowanego kota, jego kondycji , wieku oraz siły z jaką przebiega zagrożenie. W początkowej fazie choroby występuje kichanie i przezroczysty śluz wypływający z nos i gałek ocznych. Następnie występuje gorączka, zapalenie spojówek i brak apetytu. Co powoduje że zwierzę chodzi osowiałe, bez energii , śpi całymi dniami, a jego oczna wydzielina przemienia się w postać ropną. Występują przypadki, że skutkiem jest też częste ślinienie się. Wymieniona objawy dotyczą obu rodzajów wirusów, jednakże każdy z nich ma swoje charakterystyczne:

  • Herpeswirus

-cechuje się przejściowym zapaleniem rogówki, bądź spojówki. Dodatkowym objawem może być również wrzód rogówki, który nieleczony może doprowadzić nawet do zabiegu usuwania oka. Jedną najgroźniejszych skutków choroby są nie odwracalne zmiany po nastąpieniu przewlekłego zapalenia rogówki.

- jama nosowa zostaje również zaatakowana, powoduje to jej silne uszkodzenie oraz jej nabłonka, a także częściowe obumieranie małżowin nosowych. Jeśli zauważymy u swego kota zbyt częste kichanie lub chrapanie możemy być pewni, że nastąpiło przewlekłe zapalenie jamy nosowej. Pojawiająca się wydzielina nosowa, która przemienia się w postać ropną może oznaczać, że stan naszego podopiecznego się pogarsza a to stopniowo wpływa na jego układ pokarmowy powodując brak apetytu.

-kiedy następuje zaatakowanie organizmu opisywanym schorzeniem podczas krycia skutki są bardziej nieprzyjemne tj. może prowadzić to do zapalenia pochwy, a co gorsze szyjki macicy oraz ma wielki wpływ na płodność, powodując jej okresową utratę. Najgroźniejszym ze skutków gdy nastąpi zarażenie płodów jest możliwość poronienia zarażenie płodów poprzez macicę powoduje ich poronienie bądź urodzenie bardzo słabych kociąt, które na krótko po urodzeniu umierają z objawami zapalenia płuc.

  • Caliciwirus

-atakuje jamę ustną i dziąsła oraz powoduje owrzodzenie na podniebieniu czy języku, co można wykryć(nieprzyjemny zapach z pyska naszego kociaka), wszystko to sprawia okropny ból zarażonemu kotu, co powoduje kompletny brak apetytu, a ostatecznym skutkiem może być przewlekłe zapalenie jamy ustnej.

-zakażenia bakteryjne połączone z silną gorączką, a nawet zapaleniem płuc i oskrzeli powodują bardzo poważne problemy z oddychaniem, dodatkowy brak apetytu , wszystko to powiązane jest ze sobą i długotrwały opisany powyżej stan może być przyczyną obrzęku płuc, a nawet śmierci.

-młode koty są mniej uodpornione na schorzenia tego typu, a więc wysoka temperatura, obrzęki stawów i dodatkowo mięsni kończynowych są podstawowymi objawami. To uwarunkowuje niemożliwość jakiekolwiek ruchu zatem picie i jedzenie musi być w bardzo bliskiej odległości od chorego kotka. Poprawa może nastąpić dopiero po max. 4 dniach.

-w USA został wykryty nowy szczep Caliciwirusa, jednakże jest on jeszcze silniejszym i agresywniejszym wirusem. Do jego objawów wlicza: obrzęki, wysoką gorączkę, owrzodzenie łap i psyka oraz niespotykane pragnienia łączące się z brakiem apetytu. Na szczęście nie udało się wykryć tego rodzaju szczepu w Europie, więc możemy odetchnąć z ulgą. Kolejne objawy, które warto znać to: łysienie w okolicach pyska, duszności, krosty na poduszkach łap, nieprzyjemny wydzieliny z nosa i oczu oraz owrzodzenie jamy ustnej.

Leczenie

Leczenie jest wieloetapowym procesem. Najpierw należy złagodzić objawy schorzenia i wzmacniać organizm naszego pupilka(podawanie witamin i antybiotyków). By pomóc naszemu kociakowi powinniśmy mu pomagać usuwając wycieki z nosa i oczu, a także przemywać wilgotnym (namoczonym w ciepłej wodzie) wacikiem okolice oczu i próbować otworzyć zaropiałe oczka zwierzątka, ponieważ długotrwały proces ich zaklejenia prowadzić do wygnicia. Jeśli nie chcemy by nasz zwierzą odwodnił się lub miał trudności z oddychaniem powinniśmy ulokować go w wilgotnym i spokojnym pomieszczeniu tak jak np. łazienka. Wycieki z nosa czy oczu powodują zmacerowanie okolic wydzielania, dlatego też należy te miejsca łagodzić specjalną maścią. Zachęcanie kota do pożywienia jest dobra strategią, kociak dostaje potrzebne mu składniki pokarmowe, by jego organizm stał się silniejszy i odporniejszy. Podawanie mu pokarmu o silniejszym zapachu jest lepszą opcja, ponieważ kot może mieć słabszy węch niż zwykle.  

Owrzodzenie jamy ustnej zmusza nas do podawania naszemu podopiecznemu pokarmu w formie półpłynnej Jeśli jednak kot nie ma apetytu i nie je, należy podać mu pożywienie dożylnie lub za pomocą sondy doprzełykowej. Kiedy zgłosimy się do lekarza weterynarii dostaniemy specjalne środki przeciwgorączkowe, bądź antybiotyk, środki przeciwzapalne, maści czy również krople do oczu. Należy  także podawać mu odpowiedni środki wzmacniające odporność lub rozrzedzające drogi oddechowe pełne wydzielin i dodatkowo interferon(tylko podczas zarażenia Herpeswirusem ). Odkryto, że preparaty lizyny(dostępne tylko i wyłącznie w USA z możliwością sprowadzenia) łagodzi objawy schorzenia i dodatkowo jest środkiem zapobiegającym ewentualnym nawrotom choroby.

Zapobieganie

Niestety, naszego ulubieńca nie możemy całkowicie ustrzec od kociego kataru. Mam jednak możliwość zmniejszenia ryzyka zachorowania po przez specjalne szczepienie przeciw opisywanej choroby. Szczepionki skojarzeniowe są najczęściej stosowanymi szczepionkami, które zmniejszają ryzyko zachorowań także na inne choroby. Najlepszy okres szczepienia kociąt to 8-12 tydzień życia, następna podajemy po roku, a kolejne już aż po 3 latach. Kot żyjące w większych skupiskach, hodowlach czy nawet schroniskach mają większą szanse zachorowań, dlatego należy je częściej szczepić(co rok). Szczepionki powodują lepsze uodpornienie i łagodzą objawy schorzenia.

Najważniejsze ze wszystkiego jest to by dbać o swojego pupilka i jego higienę oraz tryb życia. Jeśli koty należą do większego skupiska jest to szczególnie ważne, ponieważ można z szybsza łatwością zwalczyć możliwość zarażenia się kocim katarem. Należy również izolować kotki karmiące bądź w czasie krycia i częściej czyścić ich kuwety czy też miski, a miejsca spania dezynfekować nieszkodliwymi preparatami zabijającymi bakterie. Po każdym kontakcie z osobnikami chorymi należy umyć ręce i przebrać ubranie.

9 Responses “Koci katar”