Szynszyla

Historia

Szynszyle jako małe gryzonie swoich pokrewnych znajdują w śwince morskiej , wiskacze górskiej lub nizinnej oraz nutrii. Krajem pochodzenia jest Ameryka Południowa, zwłaszcza tereny Boliwii, Chile oraz Argentyny. Zamieszkują one suche oraz jałowe obszary Andów(szczeliny skalne , małe przedsionki w usypiskach kamieni lub groty) na znaczniej wysokości (od ok. 3tys. do 5tys. m n.p.m.). Nasi ulubieńcy żyją w licznych stadach oraz co ciekawe – prowadzą nocny tryb życia. Do ich pożywienia możemy wliczyć szorstkie źdźbła trawy , nasiona roślin i przeróżne zioła. Szynszyle żyją wyjątkowo długo w odróżnieniu od innych gryzoni – do 20 lat. Jeśli chodzi o czas życia w hodowli ich wiek dosięga tylko 10 lat.

W 1956 roku Władysław i Elwira Rżewscy sprowadzili do Polski z Kanady pierwszą parkę szynszyli. Pierwszą hodowlę założyli w Grywałdzie niedaleko Krościenka. Po jakimś czasie postanowili sprowadzić kolejnych kanadyjskich 15 par i w wyniku czego powstała pierwsza w Polsce ferma szynszyli.

Charakterystyka

Szynszyle charakteryzują się przeróżnymi wymiarami, ich długość ciała waha się od 20 do 40 cm , waga od 0,5 do 1,0 kg , natomiast długość ogona od 7,5 do 20 cm .  Futro ma barwę srebrzysta , perłowo szarawą ,w dotyku jest gęste i miękkie , natomiast ogon jest pokryty niezmiernie długimi i nieco sztywnymi włosami. Jego oczy i uszy są wyjątkowo duże. Jako zwierzę stadne zaleca się mieszkanie z innymi szynszylami. Trzymanie dwóch samców ma grozić rywalizacją zwłaszcza jeśli dodatkowo jest jeszcze samica. Samice są tolerancyjne względem siebie, a nawet co dziwne wychowują wspólnie młode. Szynszyle są gatunkiem u których występuje dymorfizm płciowy w wymiarach ciała zwierząt. Samce są nieznacznie mniejsze od samic. Natomiast samice posiadają o wiele lepiej rozwinięty przewód pokarmowy czy tez uzębienie przystosowane do rozdrabniania pokarmu.

Zdrowie

Jak wiadomo szynszyle z reguły są odpornymi zwierzętami , natomiast zapewnienie naszym ulubieńcom lepszych warunków jest na pewno najlepszym sposobem walki przed chorobami.

 - należy zapewnić odpowiednią  temperaturę w klatce naszego podopiecznego, jego „domek” nie powinien stać blisko kaloryfera lub obok okna, ponieważ szynszyle niezbyt tolerują przeciągi, należało by wykluczyć kuchnie z racji na dłużą ilość oparów, a także zbyt ciemny przedpokój, z racji,  że szynszyle posiadają bardzo wyczulony słuch zabrania się stawiania klatki w okolicy głośników czy telewizora.

 - prawidłowa i zróżnicowana dieta jest podstawą dla zdrowego trybu życia szynszyla, siano,  odpowiednia mieszanka dla szynszyli, smakołyki np. suszone owoce w rozsądnej ilości , dodatkowo podawanie w celach obgryzania i ścierania siekaczy wysuszonych gałązek drzew tj. brzoza, jabłoń , akacja czy dąb.

 - obowiązkiem jest podawanie czystej i świeżej wody(mineralna niegazowana bądź woda z krany po przegotowaniu) oraz karmy , najlepszy sposobem jest podawanie wody za pomocą  poidełka kulkowego posiadającego metalową końcówkę dozującą, które możemy umieścić  na zewnątrz klatki , wodę musimy zmieniać regularnie – codziennie natomiast poidełko czyścić , by zapobiec rozwojowi szkodliwych bakterii.

 - duża przestrzeń pozwala naszemu szynszylowi na swobodny ruch (jest to zwierzę stadne i górzyste,  zatem uwielbia biegać i skakać), dodatkowo lubi zabawy  z człowiekiem, należy pamiętać, że to ciekawskie zwierzątko lubi wszędzie zaglądać , dlatego wszelkiego rodzaju kabelki lub szkodliwe rośliny należy uchronić przed ząbkami naszego podopiecznego.

Jednakże , możliwe jest , że pomimo naszej troski szynszyla zachoruje , wtedy należy pamiętać , że musimy skontaktować się z weterynarzem. Możemy spotkać takie dolegliwości jak:

- zaparcia (nieregularne karmienie);

- biegunka  (nieświeża woda lub spleśniała karma);

- przegrzanie(zbyt wysoka temperatura w klatce);

-  przerost zębów(zbyt długie siekacze);

-  grzybica zarażenie grzybem od drugiego zwierzęcia);

-  nieżyt nosa i przeziębienia;

-  zapalenie spojówek (źle wietrzone pomieszczenie oraz możliwość brudnej klatki);

-  samo wygryzanie okrywy włosowej(szynszyla  wygryza sobie futerko z powodu przeżytego stresu)

W przypadku przegrzania należy przewietrzyć pomieszczenie , a klatkę uchronić przed słońcem, natomiast jeśli zauważyły przerost zębów powinniśmy podać swojemu pupilkowi kawałek drewna w celu ścierania rosnących siekaczy. Ponadto grzybica objawiająca się wypadaniem futerka musi zakończyć się wizyta u lekarza weterynarii, a wygryzanie pokrywy włosowej należy zwalczać po przez usunięcie czynników stresujących oraz unikać budzenia pupilka podczas snu. Liczne zapalenia i przeziębienia powinny zakończyć się również wizytą u specjalisty.

Warto zapamiętać!
Warto pamiętać , że  szynszyle domowe można kupować i hodować bez uprzedniej rejestracji , natomiast dzika szynszyla nadal podlega całkowitej ochronie.

7 Responses “Szynszyla”