Myszoskoczek

Wstęp

Domena: Eukarioty.
Królestwo: Zwierzęta.
Gromada: Ssaki.
Podgromada: Ssaki żyworodne.
Szczep: Łożyskowce.
Rząd: Gryzonie.
Rodzina: Chomikowate.
Podrodzina: Myszoskoczki.

Pochodzenie i historia

Myszoskoczki uważane są za gryzonie zamieszkujące tereny Środkowego Wschodu oraz Środkowej Azji, Indii i Afryki. Żyją na obszarach sawanny, na rejonach pustynnych oraz stepach. Jeśli chodzi o ich umaszczenie, to warto wiedzieć , że ich barwy wahają się pomiędzy szaro siwą, a brązowo czerwoną,jest to uwarunkowane środowiskiem w jakim żyją. Z tego co najważniejsze, ubarwienie myszoskoczków w okolicach brzucha jest białe, bardzo rzadko kremowe. Jego ogon dość owłosiony( w porównaniu do gryzoni typu: mysz lub szczur) zakończony maleńką kępką barwy czarnej.Myszoskoczki pochodzą pod rodzinę szczurów i myszy, zaliczone do rzędu Muridae. Umownie nazywane „szczurami pustynnymi”, należą do oddzielnej rodziny- Gerbillinae zawierającej, aż 90 osobników różnego gatunku.
Myszoskoczki wykorzystywane do hodowli domowej pochodzą z rodziny myszoskoczków mongolskich. Już w 1867 roku na obszarach Mongolii został złapany po raz pierwszy. Natomiast, w roku 1930 w Japonii, myszoskoczki zostały poddane niewoli i tym samym spowodowało to rozmnożeniu osobników. Rok 1954 był czasem bardzo ważnym dla rozwoju tej rasy, w tym okresie zostały przewiezione na tereny USA oraz niektóre pary zostały wysłane na obszary Wielkiej Brytanii.
Myszoskoczki mongolskie mają to do tego, że na naturalnym środowisku muszą, żyć w większej grupie – około 20 osobników. Jednak tylko jedna para z spośród wszystkich jest wyznaczona do regularne wydawania potomstwa. Każdy z gryzoni zamieszkuje dość solidnie dużą norę. Rozciąga się ona nawet na pół metra głębokości i zawiera system ślepych korytarzy. Korytarze te są wykorzystywane do składania żywności i uwijania sobie gniazda. W skład diety głównie wchodzą: ziarna, korzenie i liście. Niektóre z osobników pożywiają się również owadami. Mimo, że środowisko w jakim żyją jest suche, są one dostosowane do najbardziej ubogich dni – myszoskoczki posiadają cechy pozwalające im na długotrwałe przetrzymywanie wody w swoim organizmie(niewielki wydalanie moczu).Ciepło w swoim organizmie w czasie zimnych nocy przetrzymują dzięki dobrze zarośniętemu ogonowi oraz stosunkowo małym zewnętrznym uszom. Ucho wewnętrzne natomiast, mają bardzo dobrze rozwinięte – ich słuch jest perfekcyjny. Potrafią słyszeć dźwięki nawet przy bardzo niskiej częstotliwości. Jeśli chodzi o relacje między nimi, to warto wiedzieć, że ich komunikacja polega na wzajemnym rozpoznawaniu swojego zapachu ( odgłosy zdarzają się bardzo rzadko). Jednak czasem można spotkać się ze zjawiskiem rytmicznego tupania – jest to charakterystyczny dźwięk dla komunikacji, lecz występuje on w nielicznych przypadkach – w czasie zagrożenia lub w trakcie trwania okresu godowego. Myszoskoczek mongolski (domowy)  różni się jedną cechą od innych gryzoni, a mianowicie nie jest aktywny w czasie nocy. Jest to jedyny przypadek z rodziny myszoskoczków, gdzie osobniki nie są zwierzętami nocnymi.

Proporcje

Waga: 70-100 g
Długość życia: ok. 3-4 lata
Długość ciąży: 24-26 dni

Żywność

Codzienna dieta naszych gryzoni musi być zróżnicowana pod każdym względem. Oczywiście jako podstawowy składnik uważa się : ziarno(pszenicy, żyta, owsa)- najlepszym rozwiązaniem są przeróżne mieszanki, które możemy nabyć w każdym sklepie zoologicznym. Jeśli mowa o dodatkowych produktach to na pewno warzywa i owocowa, a w tym: bez pestkowe kawałki jabłka, marchewka, kalafior + liście, brokuły, sałata, ogórek, kalarepa, buraki, seler, pietruszka.

Co nie należy podawać!
- cebula, surowe ziemniaki, surowa fasola, obierki z ziemniaków, liści pomidorów, rabarbaru, słodyczy, zbyt dużej ilości cukru – zawierają ja inne mieszanki dla gryzoni lub królików, nieodpowiednie dla dziennej diety myszoskoczków. Jeśli zdecydujemy się kupować karmę to należy pamiętać, że musi być ona przeznaczona tylko i wyłącznie dla naszych gryzoni!
Dodatkowymi przysmakami naszych pupilków jest na pewno trawa, siano, liście, rośliny zielne oraz kwiaty mniszka lekarskiego. Zajadają się one również żółtym lub białym serem oraz podawanym w małych kawałeczkach ugotowanym jajkiem(tylko dwa razy w tygodniu). Nasze gryzonie uwielbiają smak słonecznika, jednak przedawkowanie go może grozić bólem brzuszka, ponieważ zawierają zbyt dużą ilość tłuszczu. Te same ostrzeżenia dotyczą jedzenia orzeszków. Podawanie kolby dla myszoskoczków, gałązek brzozy, wierzby czy kawałki sucharków umożliwia szybkie ścieranie ząbków gryzonia.

 Warto również wiedzieć kiedy należy karmić swojego pupilka i jaka ilość podawanego pokarmu starczy mu na odpowiednie funkcjonowanie organizmu. Tak więc, myszoskoczki karmimy dwa razy na dzień tj. rano i wieczorem. Na każdy posiłek powinna przypadać łyżeczka odpowiedniej mieszanki ziaren. Możemy również urozmaicać posiłki co dwa trzy dni podając dodatkowo warzywa lub owoce.

Z reguły najodpowiedniejszym odpowiednikiem „czegoś do picia” jest zwykła woda pitna, która należy podawać swojemu gryzoniowi w odpowiednio wyprofilowanym poidełku (butelka odwrotna do górny dnem posiadająca dozownik tzw. dziubek z rurką). Można zrobić to samemu lub kupić w sklepie zoologicznym. Każde zwierze niezależnie od rasy pije tyle wody ile w danej chwili potrzebuje, wiec należy uzupełniać wodę, bądź wymieniać by była ona zawsze chłodna i czysta.

Pierwsze dni w nowym domu

Pierwszy okres wychowawczy jest bardzo trudny i należy postępować zgodnie z zasadami. Na pierwszym wejściu tj. kiedy mały gryzoń po raz pierwszy zostanie wniesiony do naszego domu zaraz po zakupie należy  wpuścić go do jego klatki. Chwila spokoju dla obu stron, by dać mu czas na oswojenie się w nowym miejscu(w trakcie można obserwować małego). W ciągu kolejnych dni (2-3) nie należy zwierzęcia brać na ręce, głaskać bądź wypuszczać z klatki. Możemy siadać blisko jego nowego domku i obserwować z bliska co robi- jest to wskazane do złapania bliższego kontaktu z nowo nabytym pupilkiem. Dodatkowymi plusami zbliżenia się do niego jest ciszy i spokojny monolog w jego stronę. Dawanie przysmaków może spowodować, ze będziemy mu się kojarzyć z czymś przyjemnym i z jeszcze większą ochota nas polubi( nasiona słonecznika, dyni).Gdy minie okres 4 dni możemy spróbować wziąć malca na ręce(nie wolno łapać za ogon).

Zapamiętaj! Jeśli w domu posiadasz inne zwierzęta nigdy nie wolno Ci zostawić myszoskoczka samego, ponieważ nie wiadomo jak inne zwierzęta zareagują na nowego lokatora w domu. Musimy również pamiętać, że nie można do niczego zmusisz nowego domownika. Jeśli trafimy na bojaźliwe zwierze będzie nam bardzo trudno go oswoić, więc potrzebna będzie nam bardzo duża cierpliwość. Dodatkowo myszoskoczki wolą o wiele bardziej zabawy z osobnikami ze swoje gatunku niż kontakt z ludźmi. Nie możemy liczyć na to, że nasz gryzoń od razu nas polubi lub będzie przybiegał na komendy. W niektórych przypadkach potrzeba większej ilości czasu na całkowite oswojenie w nowym domu.

Podściółka

Na podłogę klatki możemy rozłożyć drewniana ściółka w granulkach lub trociny. Urozmaicenie klatki dodatkowa rolka po ręcznikach bądź chusteczka higieniczna i kawałkiem sianka pozwoli naszemu malcowi zbudować swoje miejsce do spania.

Trociny należy wymieniać po okresie 7-10 dni od poprzedniej zmiany. Wymiary klatki powinny być wystarczające dla naszego nowego domownika. Piętrowa o długości 40 cm jest idealna dla naszego malca. Myszoskoczki uwielbiają figlować i biegać po drabinkach. 

Pielęgnacja

Kąpiel w piasku kilka razy w tygodniu jest bardzo potrzebna naszemu łobuzowi. Do klatki wkładamy specjalne naczynie z pyłkiem przeznaczonym dla szynszyli(możemy go zakupić w każdym sklepie zoologicznym) i już po 10 minutach wyciągamy nasza „wanienkę” by piasek nie zanieczyścił się.
Należy również zaopatrzyć się w nożyczki pozwalające skracać długość pazurków lub drewniany domek by myszoskoczek sam mógł ścierać sobie pazurki.

Podsumowując, jeśli zdecydujemy się na kupno myszoskoczka należy zakupić:
Klatkę, poidło, miskę na karmę, kostkę wapienną, przysmaki, trociny – podściółka, pyłek do kąpieli i książkę o myszoskoczkach by w razie jakiś potrzeb oprzeć się na niej.

4 Responses “Myszoskoczek”

  • Ilia:

    Ja martwię się o pazurki mojego myszoskoczka za bardzo sobie je ściera i nic na to nie mogę poradzić: a mianowicie drapie dno klatki ścierając swoje pazurki do krwi, wiem że go to boli bo drapiąc dno klatki piszczy. Jest jakiś sensowny sposób by tak nie zdzierał pazurków?

  • madzia41:

    ja też mam takiego gryzonia. ciągle śpi i tym się martwię. co mam zrobić? proszę o pomoc :)

  • rudzia:

    chciałabym sprostować jedną rzecz. mianowicie chodzi mi o trociny. nie wolno ich używać jako podściółki, ponieważ bardzo się kurzą, przez co zanieczyszczają oczka myszoskoczkom, to może doprowadzić do rozmaitych chorób, a tego przecież nie chcemy.