Wąż mahoniowy

Wąż mahoniowy

Jeden z węży które możemy hodować. Jest on polecany dla początkujących hodowców, najczęściej hodowany jest w afrykańskich „domach”. Możemy je spotkać w największej ilości właśnie w Afryce, zasiedlają różne środowiska, unika tropikalnych lasów i pustyń, a jest na stepach, półpustyniach, lasach zwrotnikowych i sawannach. W Afryce jest traktowany nie jak wróg, ale bardziej pomocnik który pomaga choćby w tępieniu zbędnych osobników, jest on więc zaakceptowany przez afrykańskich mieszkańców. Dlatego też są oni przyzwyczajeni do obecności nawet takiego węża. Mówi się, że samce czasem dożywają nawet 15 lat, natomiast samice żyją wiele mniej bo prawie połowę, w dobrych warunkach żyją ok. 7-8 lat. Co do samego opisu węża to samiec zazwyczaj jest wiele krótszy od samicy, ponieważ jego długość dochodzi do 90cm, a ona zazwyczaj ma nawet aż do 130cm, może to zadziwiające, ale ten gatunek właśnie tak ma. Natomiast te które dopiero się urodziny mają od 15 do 25 cm. Mahoniowy wąż ma ciało szczupłe, które ma okrągły przekrój, mniej więcej równej grubości na całej długości. Tam znajdują się łuski (mniej więcej  w 27,28,29 rzędzie) bardzo delikatne. Wiele osób jest zmylone przez te łuski i sądzi, że jest to wąż aksamitny, jednak to tylko pozory. Na głowie widoczne są po każdej stronie dwa jasne, złotawe, wąskie paski ciągnące się od nozdrzy po tył głowy i początek karku, górne paski przechodzą przez oczy z jasną, złotawą tęczówką i pionową źrenicą. Co do barwy ciała to może się ona zmieniać, nawet od odcieni brązu, oliwkowego a nawet po żółty i czerwony. Jednak te ostatnie  rzadko są spotykane. Te jaśniejsze natomiast zazwyczaj spotykamy na suchych terenach. Brzuch węża mahoniowego jest zazwyczaj jasnej wręcz białej barwy. Jest to wąż który jest aktywny w nocy, rano oraz gdy nadchodzi zmierzch, natomiast we własnym terrarium jest czasem aktywny w ciągu dnia, ale tylko gdy nie jest za jasno w jego „domówce” i spokojnie może też się gdzieś ukryć, więc już wychodzi kolejna sprawa – te węże w terrariach potrzebują kryjówek. Kolejna sprawa to rozpoznawanie płci, u młodych osobników trudno rozróżnić płeć, a małe wymiary nie pozwalają na bezpieczne sondowanie i oznaczenie płci tą metodą. Rosną szybko, więc już u 30 – 40 cm osobników można rozpoznać płeć nie tylko je sondując, ale i po długości ogona i szerokości jego nasady. Samce z reguły wolniej rosną i z czasem widać różnicę, że jedzą mniej niż samice. Samice są zdecydowanie masywniejsze i większe. Jeszcze jeden sposób który może odróżnić płci to policzenie łusek na ciele węża. Samiec ma ich około 60 a samica ok 40, coś ponad te liczby. Może niektórym nawet łatwiej będzie w ten sposób.