Jaszczurka zielona

Jaszczurka zielona 

Należy do jaszczurek właściwych. Najczęściej możemy spotkać ją na takich terenach jak północno – wschodnia część Półwyspu Iberyjskiego, Francja, Słowacja, Sycylia, Ukraina czy też na wielu częściach Półwyspu Apenińskiego. Czasami też widzimy ją w Niemczech czy choćby Szwajcarii, w Polsce może też ją ujrzymy, ale raczej rzadko. Należy więc do gatunków nizinnych, wyżynnych i górskich, z tego wynika, że w wielu miejscach możemy ją spotkać.

Teren na którym występuje jest zazwyczaj kamienisty lub piaszczysty, są to też czasem obrzeża lasów czy łąki, zdarza się, że nawet na skalistych stepach ją zobaczymy. Młode osobniki tego gatunku możemy spotkać na trawiastych i otwartych zarazem terenach. Jaszczurka ta jest gatunkiem lądowym. Jest tak zwinna, że bez problemu dostaje się na gałęzie drzew i także bez problemu z nich zeskakuje, mimo, że czasem wysokość jest bardzo duża. Aby ukryć się sama buduje nory, dokładnie to wykopuje je, czasem też kryje się w zagłębieniach drzew czy szczelinach skalnych. W okresie wrzesień/ październik – marzec/kwiecień zapada w sen zimowy, odbywa się to zazwyczaj w szczelinach skalnych tam gdzie ma swoją kryjówkę, lub też we własnych norach. Natomiast gdy jest czas na gody jaszczurek, to samce wówczas toczą zacięte walki o swoje samice, może wtedy dochodzić nawet do śmierci gada. Jeśli chodzi o pokarm dla tych gadów, to zazwyczaj spożywają one ślimaki, owady, a także nawet małe jaszczurki, czasem zdarzy się, że zjedzą soczyste owoce.

Śmiało możemy stwierdzić, bo zostało to udowodnione, że te gady osiągają nawet aż do 40 cm długości. A mimo, że jej nazwa jest jaka jest to nie do końca świadczy ona o kolorze ciała jaszczurki. W tym przypadku może on przyjmować barwy żółtozielone, szmaragdowozielone, trawiastozielone, a czasem nawet brązowe, choć to już bardzo rzadko i zazwyczaj u samic, nawet ogólnie możemy się spodziewać takiej jaszczurki w kolorze niebieskim lub czarnym. Jeśli dobrze przyjrzymy się temu gadowi to zauważymy, że grzbiet jego jest bardziej żółty niż boki całego ciała. U samicy po grzbiecie przechodzą aż do ogona dość jasne linie, mogą też występować wzdłuż boków ciała (do dołu). Możemy też  na jej grzbiecie zobaczyć plamki w kolorach brązowym i szarym. Głowa najczęściej ma barwy czarne, zielone lub brązowe. Miejsce, które znajduje się pod gardłem zazwyczaj mam barwę niebieską (która wygląda intensywniej podczas  godów u samca) lub też zielonobiałą czy żółtą. Natomiast odnóża tej jaszczurki mają taką barwę jak jej grzbiet. Jednak jeśli mówimy o młodych osobnikach to mają one grzbiet zazwyczaj gładki i brązowy, a wzdłuż jego boków mogą lecieć pojedyncze pasy lub też małe plamki.