Wachlarek Belotta

Wachlarek Belotta – to inaczej Cynolebias bellottii. Gatunek ten należy do rodziny Karpieńcowatych. Jego pochodzenie określa się na Argentynę, gdzie zamieszkuje dorzecze Rio de la Plata. Jest to gatunek niezwykły i rzadko spotykany. Głównie za sprawą tego, iż wykluwa się, rośnie, a następnie rozmnaża i umiera w ciągu jednego roku. Wszystko za sprawą tego, iż w wody które zamieszkuje Wachlarek wysychają w okresie suszy. Właśnie wtedy umierają wszystkie dorosłe osobniki. Jednak tarło odbywa się zawsze przed suszą. Następnie ikra leży w podłożu by po pierwszych opadach deszczu z jaj wylęgły się larwy. Proces ten wygląda dokładnie tak samo w warunkach akwariowych. Zazwyczaj dorastają one do około siedmiu centymetrów, jednak samice są nieco mniejsze aniżeli samce.

Ryby te nie należą do nazbyt wymagających w kwestii jedzenia. Preferują one pokarm żywy, jednak równie chętnie zjadają także preparaty suche. Ich dieta powinna być regularnie urozmaicana by ryby nie wpadły w rutynę.

Najlepszym wyjściem dla hodowli tego gatunku będzie akwarium jednogatunkowe. Na podłoże idealnie nadaje się dokładnie wypłukany torf. Powinniśmy zadbać o obecność roślin w zbiorniku. Jednak rośliny te powinny być pierzaste. Najlepsza woda jest miękka i lekko kwaśna, a jej temperatura powinna wahać się w zakresie od szesnastu do dwudziestu dwóch stopni Celsjusza. Warto zaznaczyć, iż jest to gatunek wytrzymały na wszelką temperaturę od czterech do trzydziestu stopni Celsjusza. Jednak w hodowli nie stosuje się skrajnych temperatur.

Do tarła zazwyczaj dochodzi w grupach składających się z jednego samca oraz dwóch samic. Po zakończonym tarle powinniśmy odłowić tarlaki, gdyż samiec momentalnie staje się gotowy do kolejnego tarła. Oprócz tego od razu po tarle powinniśmy odcisnąć torf z nadmiaru wody. Nie należy się tego obawiać, ponieważ ikra jest bardzo wytrzymała. Torf przygotowany w ten sposób powinien zostać umieszczony na około trzy do czterech miesięcy w plastikowym worku bądź też pojemniku, a następnie schowany w zacienionym miejscu. Po tym okresie torf z ikrą powinien zostać ponownie namoczony, dzięki czemu młode rozpoczną natychmiastowe wykluwanie.