Szczupieńczyk Playfaira

Szczupieńczyk Playfaira – to inaczej Pachypanchax playfairi. Gatunek ten należy do rodziny Karpieńcowatych. Żyje w płytkich, mocno zarośniętych zbiornikach, które znajdują się na południe od Mozambiku oraz na Seszelach i Madagaskarze. Jest to ryba o charakterystycznej zielonożółtej barwie. Na ciele posiada około pięć bądź sześć rzędów delikatnych kropek w kolorze czerwonym. Zazwyczaj to samiec jest barwniejszy niż samica. Posiada także dłuższe i zaostrzone płetwy. Ryby te uznawane są przez akwarystów za ryby agresywne, które nie powinny być trzymane z innymi gatunkami. Jeżeli jednak umieścimy je w akwarium towarzyskim zaczną one odgryzać płetwy ogonowe aż do podstawy wszystkim innym gatunkom. Mimo tego z przedstawicielami swojego gatunku żyją w pełnej harmonii nie przysparzając nam żadnych problemów. Dorastają maksymalnie do dziewięciu centymetrów długości.

Odżywianie tego typu szczupieńczyków nie powinno sprawiać nam jakichkolwiek problemów. Ryby te preferują pokarm żywy, lecz mimo tego są w stanie zjeść także pokarm suchy. Jednak musi to być pokarm naprawdę dobrej jakości, w przeciwnym razie zostanie odrzucony przez ryby. Oprócz tego bardzo chętnie żywią się one uskrzydlonymi oraz bezskrzydłymi muszkami owocowymi, ich larwami i poczwarkami. Dzięki temu jesteśmy w stanie na bieżąco urozmaicać ich dietę by nie była ona nazbyt monotonna.

Ryby te najlepiej czują się w akwariach średniej wielkości. Zbiornik powinien zostać gęsto obsadzony różnego rodzaju roślinami, również tymi pływającymi. Woda powinna być średnio miękka, pH około siedmiu. Szczupieńczyki tolerują temperatury z zakresu od dwudziestu dwóch do dwudziestu sześciu stopni Celsjusza. Są naprawdę wrażliwe na wszelkie nagłe zmiany temperatury. Hodując ten gatunek pamiętajmy by akwarium zostało dobrze przykryte, ponieważ często zdarza się iż ryby te próbują wyskoczyć z wody.

Rozmnażanie nie należy do trudnych zadań. Tarło odbywa się tylko wśród roślin powierzchniowych. By do niego doszło temperatura wody powinna wynosić około dwadzieścia sześć stopni Celsjusza. Do wylęgu młodych dochodzi dopiero po około dwunastu do czternastu dniach. Najlepszym pokarmem dla narybku jest plankton. Zazwyczaj młode osobniki rosną nierównomiernie. Po dorośnięciu powinien on zostać przeniesiony do innego zbiornika, gdyż większe sztuki mogą zjadać mniejsze.