Szczupieńczyk Dageta

Szczupieńczyk Dageta – to inaczej Epiplatys dageti Monrovia. Ryby te należą do rodziny Karpieńcowatych (Cyprinodontidae). W środowisku naturalnym żyją one tylko w płytkich zbiornikach afrykańskiej sawanny,  które są położone w Liberii na północ od Monrovii. Występują tam płytkie, spokojne i gęsto porośnięte wody. W wielu przypadkach są to wody muliste, kwaśne oraz miękkie. Gatunek ten posiada dosyć niejasną historię, gdyż w zasadzie nie jest ona w stu procentach wiarygodna.Wiele źródeł wskazuje jakoby pierwsza para tego gatunku została sprowadzona do Europy dopiero w roku 1908. Najprawdopodobniej dostał je, a następnie zajął się ich rozmnożeniem niejaki J.P.Arnold. Istnieje powszechne przekonanie, że wszystkie osobniki, które zostały rozmnożone do roku 1963 są potomkami pierwszej pary. Ryby te posiadają zielonooliwkową barwę, a także około pięć do siedmiu poprzecznych pręg na całym ciele. Są one bardzo agresywne, jednak ujawnia się to tylko w stosunku do ryb mniejszych, bądź tych podobnej wielkości. Widoczny jest tutaj delikatny dymorfizm płciowy. Przejawia się on tym, iż samice z reguły są mniejsze, a także mają słabiej rozwinięte płetwy. Ryby te bardzo szybko przystosowują się do wszystkich, nowych warunków. Większość swojego czasu spędzają w środkowych oraz górnych warstwach zbiornika. Dorastają maksymalnie do pięciu centymetrów długości.

W kwestii odżywiania ryby te nie sprawiają zbyt wielu problemów. Najchętniej spożywają pokarm żywy oraz mrożony. Mniej chętnie żywią się pokarmem suchym, stąd może on pełnić rolę jedynie urozmaicenia ich diety. Oprócz tego bardzo chętnie polują na młode oraz małe rybki, dlatego nie powinny one być trzymane z nimi w jednym akwarium.

Zbiornik przeznaczony do hodowania szczupieńczyka powinien mieć minimum sześćdziesiąt centymetrów długości. Najlepiej jeśli jego podłoże pokryte jest ciemnym piaskiem. Pomimo tego, iż ryby te doskonale czują się w cieniu roślin, potrzebują także odpowiedniej ilości otwartej przestrzeni do pływania. Może przebywać razem z z rybami ławicowymi, pielęgniczkami, jak również kiryskami. Preferuje wodę miękką do średnio twardej o pH od sześciu do siedmiu. Jej temperatura powinna wynosić od dwudziestu dwóch do dwudziestu sześciu stopni Celsjusza.

Rozmnażanie szczupieńczyków, a następnie wychowanie młodych nie należy do zadań trudnych. Samo tarło przebiega około kilku tygodni. Każdego dnia samica składa po kilkanaście jaj. Zbiornik przeznaczony do tarła powinien być przygotowany tak samo jak w przypadku gatunków, które przyklejają ikrę do różnego rodzaju podwodnych przedmiotów. Młode osobniki wykluwają się dopiero po około dziesięciu dniach inkubacji. W tym okresie dorosłe powinny być karmione bardzo obficie. W przeciwnym razie mogą one zjeść ikrę. Jako że młode przebywają blisko powierzchni tafli wody, możemy zebrać je w bardzo łatwy sposób. Powinny one być karmione larwami solowca, bądź też widłonogami.