Świecik żółty, Błyskotnik żółty

Świecik żółty, Błyskotnik żółty – inaczej Arnoldichthys caudalis, Hemigrammopetersius caudalis. Są to gatunki należące do rodziny Alestetowatych ( AlestiIdae). Ryby te pochodzą z Afryki, a konkretnie z nad rozlewiska Konga. Zamieszkują tam w głównej mierze wody stojące, a oprócz nich także spokojne rzeki oraz strumienie, które są gęsto porośnięte roślinnością. Należą one do gatunków nad wyraz wrażliwych i głównie ze względu na to nie są one polecane dla akwarystów początkujących. Właśnie dlatego ich hodowla nie jest obecnie popularna tak jak np. hodowla Świecika Wielkołuskiego, któremu bez wątpienia dorównują w kwestii urody. Wśród tych gatunków cechą bardzo widoczną jest dymorfizm płciowy. Samce są ładniej ubarwione, aniżeli samice. Ich ciało jest większe i bardziej krępe. Jego kolor jest żółtawo-srebrny, oprócz tego posiadają one niebiesko-fioletowy połysk. Jednak połysk ten uwidacznia się dopiero przy odpowiednim do tego oświetleniu. Płetwy grzbietowe, odbytowe oraz brzuszne u samców są przeźroczyste, a także bardzo widocznie wydłużone. Ich obrzeża zostały zakończone białymi krawędziami. Płetwa ogonowa należy do najciekawszych płetw, co zawdzięcza swej barwie. Przebiega przez nią czarny pas, który pełni rolę przedłużenia mniej wyraźnego czarnego pasa ciągnącego się wzdłuż całego ciała ryby. Cała płetwa ogonowa jest koloru żółtego, natomiast jej krawędzie czarnego. Oprócz tego bardzo charakterystyczną cechą samców jest tak zwana plamka barkowa, która znajduje się za pokrywą skrzelową. Jest ona ciemnej barwy. Co do samic, nie są one tak barwne jak ich męskie odpowiedniki. Z reguły przybierają one kolor zielonkawy, natomiast ich płetwy są zaokrąglone. W przeciwieństwie do samców, u samic nie jesteśmy w stanie zauważyć najmniejszego nawet wydłużenia płetw. Gatunek ten, jako jeden z nielicznych posiada tak zwaną płetwę tłuszczową. Jeżeli nie uda się nam zapewnić tym rybom odpowiednich parametrów wody w zbiorniku oraz odpowiedniego oświetlenia niestety nie będziemy w stanie podziwiać ich pięknego ubarwienia. Fakt ten często uwidacznia się w wielu sklepowych akwariach, gdzie ryby hodowane są masowo. Maksymalna długość osiągana przez te ryby to około osiem centymetrów, jednak zdecydowanie częściej zatrzymują się już przy siedmiu centymetrach.

Ich odżywianie nie powinno sprawiać nam żadnych większych problemów. W zasadzie nie odbiega ono od przyjętych norm. Świecik i Błyskotnik najchętniej zjadają pokarm żywy oraz mrożony. Jednak są w stanie żywić się także płatkami i granulatami, lecz tylko tymi dobrej jakości. Gorsze wyroby mogą zostać przez nie odrzucone. Ich dieta powinna być stale urozmaicana, gdyż w pozytywny sposób wpływa to na zdrowie oraz wygląd ryb.

Chcąc zapewnić jak najlepsze warunki hodowlane dla tych gatunków ryb musimy pamiętać by akwarium, w którym będą się znajdować, zostało gęsto obsadzone różnego rodzaju roślinami, które dają schronienie. Oprócz tego musimy oczywiście pamiętać o pozostawieniu odpowiedniej ilości wolnej przestrzeni przeznaczonej do pływania. Na dno najlepiej sprawdza się podłoże ciemne. Jako że ryby te posiadają bardzo mocno rozwinięty instynkt stadny, powinny być trzymane w grupach co najmniej sześciu osobników w jednym zbiorniku. Minimalne wymiary akwarium to 80x35x40cm. Niestety w mniejszym ryby mogą czuć się przytłoczone, przez co w niedługim czasie ucierpi ich zdrowie. Ryba ta hodowana w mniejszych niż zalecane grupach szybko staje się płochliwa oraz skłonna do ukrywania się całymi dniami w zaroślach. Hodowana W akwarium biotopowym zachodnioafrykańskim Świeciki mogą być hodowane ze spokojnymi kąsaczami, proporczykowcami lub pielęgnicami. Natomiast w akwarium wielogatunkowym z rybami o podobnym, równie spokojnym usposobieniu i wymaganiach środowiskowych. Woda w zbiorniku powinna mieć odpowiednie właściwości fizykochemiczne, gdyż w przeciwnym razie ryby nie wybarwią się w pełni. Odpowiedni odczyn Ph wody to 6,0 do 7,5 a twardość ogólna 5-12°dGH. Temperatura może zostać wybrana z zakresu od dwudziestu dwóch do maksymalnie dwudziestu sześciu stopni Celsjusza.

Ryby te mogą być rozmnażane tylko i wyłącznie w specjalnie przygotowanym akwarium tarliskowym. Zbiornik ten musi być duży oraz dobrze napowietrzany. Jeżeli posiadamy tylko jedną dobraną parę w zupełności wystarczy nam zbiornik czterdziestolitrowy. Woda w akwarium powinna być miękka i kwaśna. Powinno znaleźć się tam odpowiednio dużo roślin. Pokarm żywy zawiera właściwości stymulujące ryby do tarła, dlatego powinny one być nim karmione. Para musi zostać odłowiona od razu po złożeniu ikry. Sam wylęg trwa około pięć dni. Narybek również powinien być karmiony pokarmem żywym.