Duch amazoński

Duch amazoński, bądź w zasadzie on nazewnictwa Duch brazylijski – to inaczej Apteronotus albifrons. Są to ryby barwy czarnej, jedynie w tylnej części trzonu ogona oraz na głowie posiadające kremowobiałe przejaśnienia. Gatunek ten posiadają otwór odbytowy znajdujący się zaraz za głową. Natomiast za nim możemy zauważyć bardzo długą ciągle falującą płetwę odbytową. Bez zastanowienia jesteśmy w stanie stwierdzić, iż zbudowana jest ona w bardzo dziwny sposób. Główna siła napędowa Duchów Amazońskich to płetwy piersiowe, a także płetwa ogonowa. Ryby te posiadają niezwykłą umiejętność pozwalającą im pływać we wszystkich kierunkach. Właśnie dlatego niejednokrotnie wyglądają one zupełnie jakby były pod wpływem alkoholu. Dzieje się tak głównie przez ich specyficzny sposób orientacji w terenie. Jest to tak zwana elektrolokacja. Dzięki temu Duchy amazońskie są w stanie pływać nawet wśród bardzo gęsto rosnącej roślinności. Gatunek ten charakteryzuje się również umiejętnością emitowania do otoczenia słabego pola elektrycznego oraz rejestrowania zakłóceń tegoż pola. Duchy w naturze osiągają nawet do czterdziestu siedmiu centymetrów.

Jeżeli chodzi o odżywianie są to ryby nie sprawiające problemów. Zjadają głównie larwy wodzeni, larwy ochotek, doniczkowce, rureczniki, a także dżdżownice. Są to pokarmy najchętniej przez nie przyswajane.

Zdecydowanie ten gatunek ryb wymaga dużego akwarium. Jego minimalna pojemność musi wynosić około dwustu pięćdziesięciu litrów. Dodatkowo zbiornik ten powinien być gęsto porośnięty roślinnością. Akwarium powinniśmy zaopatrzyć w kryjówką zbudowaną np. z szyby. Dzięki temu ryba ta będzie widoczna. Jego zmysł elektrolokacyjny będzie stale informował go, iż znajduje się małej zamkniętej przestrzeni. Dzięki temu Duch będzie czuł się bardzo bezpiecznie. Ze względu na umiejętność elektolokacji w zbiorniku można hodować tylko i wyłącznie jednego osobnika. Ich większa ilość mogłaby spowodować nakładanie się ich pół elektrycznych, przez co wszystkie ryby byłyby zdezorientowane. Możliwość hodowli więcej niż jednego osobnika zdarza się tyle w naprawdę ogromnych zbiornikach. Jeżeli chodzi o hodowlę Duchów z rybami nie posiadającymi umiejętności elekrolokacji, nie ma z tym najmniejszych problemów. Ryby te nadają się do zbiorników towarzyskich. Jego współtowarzyszami nie mogą być zbyt małe ryby, gdyż Duch może potraktować je jak pokarm. Temperatura wody powinna wynosić od dwudziestu czterech do dwudziestu ośmiu stopni Celsjusza. Jej twardość oraz odczyn nie są istotne.

Ryby, które są dostępne w handlu, pochodzą niestety jedynie z rozmnożeń stymulowanych odbywających się w niewoli. W okresie tarła samica wyłącza pole elektryczne. Jej ikra składana jest przez kilka dni. Dorosłe nie są zainteresowane zapłodnionymi jajami. Po około ośmiu dniach od wylęgu u młodych zaczyna działać narząd elektrolokacyjny.