Oodinoza

Oodinoza – u ryb słodkowodnych choroba ta nazywana jest chorobą welwetową, natomiast u ryb morskich chorobą ryb koralowych. Choroba ta jest infekcją, wywołaną przez wiciowe Oodinium pililaris u ryb słodkowodnych, a u ryb morskich przez Oodinium ocellatum. Bardzo wysokie prawdopodobieństwo zakażenia występuje u ryb, które są hodowane w zbiornikach z podgrzewaną  wodą. Pasożyt ten powoduje bardzo poważne straty w hodowli, lecz jedynie w hodowli ryb ozdobnych. Nosicielami Oodinozy są najczęściej osobniki pochodzące bezpośrednio z Bermudów bądź Indii. Zazwyczaj krótko po dołączeniu tych ryb do hodowli następuje rozwinięcie choroby. Infekcja Oodinozy najczęściej zaczyna się w skrzelach, skąd następnie rozprzestrzenia się na płetwy oraz całe ciało. Chorobę łatwo zaobserwować już od jej początkowych stadiów. Ryby zaczynają ocierać się o liście oraz o różne przedmioty. Jednak całkowicie uwidacznia się ona dopiero przy silnych atakach. Oodinum ma postać niewielkich biało żółtych punktów. Pasożyty znajdują się na skórze ryb i osiągają wielkość jedynie do 0,3mm. Przez amatorów choroba ta może zostać pomylona z Ichthyophthirius, lecz pasożyty Oodinum są o wiele mniejsze. Masowa infekcja powoduje u ryb welwetowy wygląd skóry, wyglądają one jak posypane proszkiem. Ostatnie stadia choroby uwidaczniają się poprzez złuszczanie się śluzu oraz utratę połysku oczu w skutek występowania pasożytów.

Oodinoza należy do chorób bardzo zaraźliwych. Ze względu na to, iż Oodinum ma charakter roślinny, zwalczane jest ono przez inne substancje czynne niż jednokomórkowce zwierzęce. Pasożyt Oodinozy jest niezwykle niebezpieczny szczególnie dla młodych ryb, które sną po upływie jednego – maksymalnie dwóch tygodni od zarażenia. Jeśli jednak choroba dotknie dorosłych, silnych oraz mniej wrażliwych osobników, to może ona trwać nawet do trzech miesięcy i zazwyczaj nie kończy się śnięciem. W przypadku pojawienia się czynników, które osłabiają odporność ryb, proces chorobowy zostaje przyspieszony. Profilaktyka oodinozy, tak jak większości innych chorób ryb, polega na poddaniu kwarantannie nowo zakupionych osobników. Kwarantanna powinna trwać około osiem dni i odbywać się w wodzie od dwudziestu czterech do dwudziestu sześciu stopni Celsjusza. Zbiornik powinien być dobrze oświetlony. Podczas trwania takowej kwarantanny ryby można poddać kąpieli, która zniszczy pasożyta oodinozy. Takie warunki kąpieli przyspieszają rozwój pasożyta, dzięki czemu pozwalają na całkowite jego zniszczenie. Jednak kąpiel taką możemy zastosować tylko i wyłącznie u ryb dorosłych. Jeżeli kupujemy rybki młode musimy odczekać czas, w którym osiągną wystarczającą dojrzałość, by wykluczyć ewentualną możliwość zatrucia się lekiem. Jeżeli stwierdzimy oodinozę w akwarium hodowlanym powinniśmy odłowić wszystkie ryby do osobnego, sanitarnego zbiornika, a akwarium pozostawić bez ryb przez około osiem dni, dobrze naświetlone, w temperaturze dwudziestu sześciu stopni. Wtedy nierozwinięte jeszcze w pełni pasożyty oodinozy nie znajdą żywiciela i zginą. Do leczenia ryb słodkowodnych chorych na oodinozę stosuje się następujące środki lecznicze:

  • trypaflawina – w roztworze 1 g na 100 l wody stosowaną jako kąpiel przez 2-12 godzin lub w roztworze 1 g na 100 l wody, z tego 1 ml na 4,5 l wody, po dwóch dniach należy ponownie podać 1 ml stosowany w kąpieli przez 5 dni,
  • błękit metylowy – roztwór 1 g na 100 ml wody, z tego 1 ml na 4,5- 5 l wody stosowany jako długotrwała kąpiel ,
  • chloramfenikol – stosowany jako roztwór 50-80 mg na 1 l wody podczas kąpieli 8-godzinnej ,
  • hydrochlorek chininy – 1-1,5 g na 100 l wody stosowany podczas kąpieli 2-3 dniowej.
  •  siarczan miedzi – roztwór 1,3 g na 1 l wody, z tego 0,5 ml na 1 l wody w akwarium. Po trzech dniach dodaje się 0,25 ml tego roztworu na 1 l wody i po 7 dniach podaje się ponownie taką samą dawkę. Taka kąpiel powinna trwać do 10 dni.